الإعتقادات في دين الإمامية ( فارسى ) — الصفحة ١٣٢

باب ( سى و نهم ) اعتقاد در تقيه « 1 »

آنان را كه غير خداوند را ميخوانند كه آنها دشنام ميدهند خدا را بظلم و تعدى بدون علم « 1 » و ايضا آن حضرت فرمود : هر كه دشنام به ولى خدا دهد دشنام به خدا داده .

و جناب نبوى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بامير المؤمنين عليه السّلام فرمودند كه : هر كه دشنام به تو داد دشنام به من داده و هر كه دشنام به من داده دشنام به خدا داده و هر كه دشنام به خدا داد ، دور افكند خداوند او را بر دو سوراخ بينيش در جهنم .

و تقيه واجبى است كه تركش جايز نيست تا خروج قائم عليه السّلام

( 1 ) وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ