منازل الآخرة والمطالب الفاخرة ( سرنوشت انسان هنگام مرگ و بعد از آن ) ( فارسى ) — الصفحة ٨

مرحوم حاج شيخ عبّاس قمى قدّس سرّه از ديدگاه علّامه شيخ آقابزرگ تهرانى قدّس سرّه

بار گران بر سر دوشم چو كوه * كوه هم از بار من آمد ستوه

اى كه بر عفو عظيمت گناه * در جلو سيل بهار است كاه

فضل تو گر دست نگيرد مرا * عصمتت ار باز گذارد مرا

جز به جهنّم نرود راه من * در سقر انداخته بنگاه من

بندهء شرمندهء نادان منم * غوطه‌زن لجّهء عصيان منم

خالق بخشنده احسان توئى * فرد و نوازنده به غفران توئى

كتبه بيمناه الوازرة عبّاس بن محمّد رضا القمى عفى عنه سنهء 1346 « 1 »

مرحوم حاج شيخ عبّاس قمى قدّس سرّه از ديدگاه علّامه شيخ آقابزرگ تهرانى قدّس سرّه

مرحوم حاج شيخ عبّاس قمى قدّس سرّه از ديدگاه علّامه شيخ آقابزرگ تهرانى قدّس سرّه

يكى از دوستان ديرينهء محدّث قمى قدّس سرّه عالم نستوه و بزرگوار ، مرحوم شيخ آقابزرگ طهرانى ( طاب ثراه ) بوده است كه سالهاى متمادى با هم در حوزهء علميّهء نجف به تحصيل اشتغال داشتند ، علّامه شيخ آقابزرگ طهرانى قدّس سرّه طهرانى كه خود يك كتاب شناس بزرگ و دانشمند محقّق بوده است ، بيش از ديگران به عظمت روحى و اخلاقى محدّث قمى آشنا بوده است ، او در بيان شخصيّت دوست قديمى خود چنين مىنويسد :

« . . . « حاج شيخ عبّاس قمى » بيشتر اوقات خود را در خدمت استاد « محدّث نورى » مىگذرانيد . . . ما شاگردان « محدّث نورى » با هم رابطهء صميمى داشتيم ، و همگى پيوسته ملازم او بوديم .

من با ساير فضلا در دروس علماى بزرگ غالبا گرد مىآمديم با اين فرق كه رابطهء من با « شيخ عبّاس قمى » محكم‌تر از ديگران بود ، زيرا ما دو نفر در اطاق يكى از مدارس نجف با هم سكونت داشتيم و كار و لوازم زندگى را مشتركا انجام داده و تهيّه مىكرديم ، حتّى در پختن غذا . دو سال بعد از محدّث نورى نيز ما با هم بوديم و نزد ساير اساتيد درس مىخوانديم .

من از همان موقع به خوبى « حاج شيخ عبّاس قمى » را شناختم . او را انسانى كامل

( 1 ) - علماء معاصرين صص 181 - 182 ط تهران - تبريز .