منازل الآخرة والمطالب الفاخرة ( سرنوشت انسان هنگام مرگ و بعد از آن ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٢

مثل دوم [ انسانى كه دل به دنيا بسته و فريب خورده ]

آن مرد گفت كه : « بعد از يك سال اين جماعت تو را از اين شهر بيرون خواهند كرد و به فلان مكان خواهند فرستاد ، صلاح تو در آن است كه آنچه توانى و استطاعت دارى از اسباب و اموال خود در اين عرض سال بيرون فرستى به آن مكان ، كه تو را بعد از سال به آنجا خواهند فرستاد كه چون به آنجا روى اسباب عيش و رفاهيّت تو مهيّا باشد و هميشه در راحت و نعمت باشى . »

پس پادشاه به فرمودهء آن شخص عمل نمود و چون سال گذشت و او را از شهر بيرون كردند از اموال خود منتفع گرديد و به عيش و نعمت ، روزگار مىگذرانيد . « 1 »

مؤلّف گويد كه : حق‌ّتعالى در قرآن مجيد فرموده : « وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ « 2 » ؛ يعنى كسانى كه عمل صالح به‌جا مىآورند ، براى آسايش و راحت نفسهاى خود مىگسترانند » .

حضرت صادق عليه السّلام فرموده كه : عمل صالح سبقت مىنمايد بر صاحب خود به بهشت ، پس براى او تمهيد « 3 » مواضع او مىكند ، و هم‌چنان‌كه خادم يكى از شما تمهيد فراش او كند . « 4 »

و حضرت امير المؤمنين در كلمات قصار خود فرموده : يابن آدم كن وصىّ نفسك و اعمل فى مالك ما تؤثر ان يعمل فيه من بعدك يعنى : اى فرزند آدم ! خودت وصىّ خودت باش ، و عمل كن در مال خود آن‌چه كه اختيار مىكنى كه عمل كنند در آن از پس تو . « 5 » پس اى عزيز من :

برگ عيشى به گور خويش فرست * كس نيارد ز پس تو پيش فرست

خور و پوش و بخشاى و راحت رسان * نگه مى چه دارى ز بهر كسان

زر و نعمت اكنون بده كان تست * كه بعد از تو بيرون ز فرمان تست

تو با خود ببر توشهء خويشتن * كه شفقت نيايد ز فرزند و زن

غم خويش در زندگى خور كه خويش * به مرده نپردازد از حرص خويش

به غمخوارگى چون سرانگشت تو * نخارد كسى در جهان پشت تو

( 1 ) - بحار ج 78 ص 410 . ( 2 ) - سورهء 30 آيهء 44 . ( 3 ) - آماده نمودن . ( 4 ) - سفينة البحار 1 / 96 واژه « امن » ط آستان قدس رضوى . ( 5 ) - نهج البلاغه فيض الاسلام ص 1199 حكمت شمارهء 246 .