مجموعه متون و مقالات در تاريخ و اخلاق پزشكى در اسلام و ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٣
گفتار جالينوس در اينكه پزشك فاضل بايد فيلسوف هم باشد
گفتار جالينوس در اينكه پزشك فاضل بايد فيلسوف هم باشد
گفتار جالينوس در اينكه پزشك فاضل بايد فيلسوف هم باشد
او گفت : بسيارى از پزشكان همچون كشتىگيران مىخواهند كه در پيروزى و توفيق زبانزد محافل گردند ، ولى هيچ‌يك از كارهايى كه آنان را به اين هدف برساند انجام نمىدهند . آنان بقراط را مىستايند و بر همهء پزشكان مقدم مىدارند و او از هر جهت برتر از آنان است كه آنان بايد به او تشبه جويند . مثلا بقراط مىگويد كه منفعت علم ستاره‌شناسى در فن طب كم نيست و بيان داشته كه علمى كه مقدم بر ستاره‌شناسى است ، يعنى هندسه ، براى شناخت نجوم سودمند است ؛ ولى ، اين پزشكان به بىتوجهى به اين دو علم اكتفا نكردند بلكه هركه را كه گرد اين دو علم گشته است سرزنش كردند .
بقراط فرمان مىدهد كه طبيعت بدن به‌طور كامل بايد شناخته شود ، و مىگويد كه اين شناخت آغاز همهء سخنها در علم پزشكى است ؛ اما ، اينان از ستيزگى خود به ترك شناخت گوهر هريك از اعضا و شبكه‌هاى آنها و خلقت و عظمت و اشتراك وضع هريك در جنب ديگر اكتفا نكردند كه حتى شناخت مواضع هريك را نيز رها كردند .
و بقراط مىگويد كه گاه پيش مىآيد كه پزشكان در تشخيص درمان خطا مىكنند به جهت آنكه تقسيم نوع و جنس بيماريها را نمىدانند و در اين مورد است كه او مىگويد كه ما بايد در علم منطق ممارست نماييم ؛ ولى ، پزشكان زمان ما آن‌قدر از منطق دور شده‌اند كه به مشتغلان به منطق بد مىگويند ، گويى آنان خود را به امرى ناسودمند مشغول داشته‌اند .
همچنين بقراط مىگويد كه ما بايد توجه فراوانى به شناخت پيشين عوارض بيمار داشته باشيم و بدانيم كه وضع حاضر او چيست و در گذشته چه بوده و چه براى او پيش خواهد آمد . اما ، اين پزشكان از مخالفت خود با اين جزء از پزشكى بدانجا رسيده‌اند كه اگر كسى با شناخت پيشين خود عرق كردن يا خون از بينى آمدن را هشدار دهد فريبگر و بدعت‌آور خوانند . چه اندازه بد است كه