ابراهيم مجاب ( مدفون در حائر حسينى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٤

مدفن محمد بن مو سى ( ع ) در شيراز

زاده موسى كاظم ، مه گردون جلال * حضرت ميرمحمد ، شه كيوان افسر

مخزن علم خدا ، معدن اسرار وجود * منبع جود و سخا ، پادشه جنّ و بشر

وه ، چه جارى به نظر پاك‌تر از روح بسيط * وه ، چه جارى به صفا ، صاف‌تر از نور بصر

آسمان است تو گويى كه بود رنگ به رنگ * گاه أبيض به نظر آيد و گاهى أخضر

آسمان راست بسى اختر و اين هم به مثل * آسمانى است كه دارد ز چراغان اختر

گاه ساكن به فراز است چو خورشيد به چرخ * گاه گردنده چو ارض است همى بر محور

اندر آن چاه درخشند ، حباب از بلور * يك چو ناهيد و دگر مشترى و تير و قمر

چون شعاعى فتد از عكس هوا زآن به زمين * گويى آميخته و ريخته هر جنس گهر

آمد از بمبئى اين جار چو در ملكت فارس * يافت شيراز ز نو زينت و زيب ديگر

آفرين رفت زمردم همه بر آن استاد * كه نموده است چنين صنعتى از دست هنر

بنده « فرصت » زميان جستم و گفتم كاى قوم * آفرين است روا گرچه بر آن صنعت گر