منظر الأولياء ( در مزارات تبريز و حومه ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٥
در بيان احوال قطب الآفاق حضرت شيخ صفى الدين اسحاق اردبيلى
سير اول در احوالات اوليائى كه در دار الارشاد اردبيل مدفونند
سير اول در احوالات اوليائى كه در دار الارشاد اردبيل مدفونند
اردبيل شهرى است عالىمقام از بلاد آذربايجان و به برودت هوا و عذوبت ماء مشهور است . طولش از جزاير خالدات « فبك » و عرضش از خط استوا « لح » از اقليم رابع ، در دشت واقع و در چهار فرسخى كوه سبلان اتفاق افتاده و جوانب اربعهاش گشاده است و طرف مشرق شهر تبريز و مغرب ولايت طالش واقع است .
بنابه نوشتهء صاحب روضة الصفا اردبيل از بناهاى كيومرث ، اول سلاطين فرس است .
بعضى گويند كه از ابنيهء اردبيل بن ارس بن لمطى بن يونان بن عامر بن شالح بن ارفخشد بن سام بن نوح - عليه السلام - است . معارضهء كيخسرو با فريبرز در امر سلطنت و رفع نمودن كيكاوس خصومت ايشان را به فتح بهمن دژ كه اسم قديم اردبيل بوده مشهور است .
در بيان احوال قطب الآفاق حضرت شيخ صفى الدين اسحاق اردبيلى
در بيان احوال قطب الآفاق حضرت شيخ صفى الدين اسحاق اردبيلى
[ 112 ] كه جد اعلاى طبقهء عليهء سلاطين صفويه است . شرح مقامات عليه و كرامات طيبهء آن حضرت زياده از آن است كه در اين مختصرات گنجد ، و خوارق عادات از آن بزرگوار را زياده از تحريرات صاحب صفوة الصفا نقل نموده .