منظر الأولياء ( در مزارات تبريز و حومه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٧
در ذكر احوال قدوة المتأخرين حضرت رونق على شاه
در ذكر احوال قدوة المتأخرين حضرت رونق على شاه
در ذكر احوال قدوة المتأخرين حضرت رونق على شاه
اسم شريف آن قدوهء اهل تحقيق سلطان خدابنده ، از كملين عرفانى معاصرين است .
در ابتداى حال تحصيل مراتب علوم صورى نموده در بعض علوم مختلفه دارا و مسلط شده چون از اخذ علوم رسمى مستغنى شده به خدمت زين العارفين حاجى محمد حسن افشار - قدّس سرّه - رسيده دو سال تمام در خدمت آن حضرت از دل و جان كوشيده در معارف حقيه و معالم باطنيه مقامات عاليه يافته از خدمت استاد ، اجازهء ارشاد عباد يافته به دار السلطنهء تبريز مراجعت نموده در محلهء سيلاب مسند ارشاد و تزكيهء قلوب گسترده به نشر مطالب و مقاصد مشغول گرديده گمراهان طريق طريقت را به راه مستقيم دلالت مىكرد تا در سال هزار و دويست و شصت و نه ( 1269 ) هجرى مطابق سال ششم از جلوس ميمنت مأنوس حضرت ظل اللهى - ادام الله ملكه - لب از گفتار بسته از پس صداى ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً « 1 » شتافت و در تكيه‌اى كه از همت با رفعت خود آن بزرگوار بنا شده بود به خاكش سپردند . « 2 » الحق در بناى تكيه همت بزرگ نموده كه فقرا و دراويش هر ولايت در فصل بهار و تابستان در آن بقعه كه گوشه‌اى از باغ جنان است سكنى نمايند . مزار لازم الانوار آن بزرگوار مطاف همهء غريب و بومى است . سلسلهء طريقتش بدين قرار است : رونق على شاه مريد حاجى محمد حسن افشار و او مريد ميرزا مسلم ارموى و او مريد حضرت مجذوبعلى شاه است . و بعضى او را مريد حاجى محمد حسن و او مريد حاجى عبد الوهاب نائينى و او مريد حسين‌على شاه دانسته‌اند ، و اين معتبر است ، تحقيق شد .
( 1 ) . فجر / 28 . ( 2 ) . درحالىكه زين العابدين شروانى فوت او را چهل و چهار سال قبل از اين و مزارش را در محلى ديگر نوشته . متن بستان السياحة چنين است : « تا آنكه در حدود سنهء هزار و دويست و بيست و پنج هجرى از اين سراى فانى به عالم باقى درگذشت و در قرب مزار فيض مدار مشتاقعلى شاه - قدس سره - آسوده گشت » ( بستان السياحة ، ص 148 ) .