نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٢

اين فقرات مقطعات شعر اوست :

29 ، 121 - كسى كه طلب كند فساد كار خود را از يك وجه ، او بيرون است از آزادى .

29 ، 122 - به درستى كه شكم گنجايش كم و بسيار دارد .

29 ، 123 - بگريزيد از خوى بد و از تزويج بد .

29 ، 124 - زن مكن « 47 » و اگر زن مىكنى پس نگاه‌دار او را از اخلاق رديه .

29 ، 125 - با مردمان بازى مكن « 48 » . و اگر مىكنى منتظر باش ، آنچه از بخت تو به فعل آيد .

29 ، 126 - سكوت بهتر است از سخنانى كه سزاوار نيست .

[ بدرستى كه حماقت مىكشد بدى را به مردمان ] « 49 » .

29 ، 127 - به درستى كه طبيعت تربيت مىدهد ، و موجود مىگرداند جميع چيزها را به امر پروردگار .

29 ، 128 - مهتران و بزرگان بسيار غم‌اند .

29 ، 129 - كسى كه نكند چيزى را از بدىها « 50 » پس او خدائى است يعنى او ملك است ، اراده كرده است به الهى شريف همچو ملائكه « 51 » .

29 ، 130 - پدران و مادران را قدر و منزلت پيش عاقل است .

29 ، 131 - حسد غالب است بر اكثر طبايع مردمان .

29 ، 132 - نيكويى كن بر كسى كه قدرت بر نفع تو نداشته باشد .

29 ، 133 - يارى كردن بدان را بر بدى كفر است به حق سبحانه و تعالى .

( 47 ) - د : يا زن مكن . ( 48 ) - اساس : با مردمان نيرو مكن . ( 49 ) - فقط دال دارد . ( 50 ) - اساس : از بدى پس . ( 51 ) - د : خدائى است اراده كرده است به الهى شريف همچو ملائكه .