نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥١

اين فقرات مقطعات شعر اوست :

مىكند .

29 ، 110 - اگر ما را مال باشد ، دوستان به هم مىرسند .

29 ، 111 - كسى كه صاحب سكوت شود ، به سبب آن مهابت پيدا مىكند .

29 ، 112 - بندهء منزل همان رب منزل است .

29 ، 113 - بعضى از مردمان دشمن مىدارند كسى را كه احسان كند به سوى ايشان ، هرگاه تو مىمرده باشى به طريق كسى كه نمىمرده باشد مرو و اگر بميرى عمل « 43 » ميرنده‌ها به جا آر .

29 ، 114 - صالح از مردمان كسى است كه نيكو باشد ظن او در وقت محنت .

29 ، 115 - و سخن « 44 » حكمت حاصل نمىشود مگر به عقل ، و كسب خوبىها نمىتوان كرد مگر به مشقت .

29 ، 116 - نيكو مىشود زندگانى تو ، اگر مقهور و مغلوب سازى غضب خود را .

29 ، 117 - به درستى كه صاحبان عقل برمىگزينند ، مرگ را بر زندگى ردى .

29 ، 118 - به درستى كه غيرت مرد فاسد مىگرداند منزل را .

29 ، 119 - هرگاه تزويج كنى ، طلب كنى « 45 » زنى را كه يارى دهد ترا در كارها .

29 ، 120 - به درستى كه زندگى لذيذ « 46 » و مهيا آماده نمىگردد از براى فاجر حريص .

( 43 ) - اساس : باشد مرد عمل . د : باشد پس عمل . ( 44 ) د : و سختى . ( 45 ) - د : كن . ( 46 ) - اساس : كه لذيذ .