نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦

2 - بعد ازو پسر او شيث بود

دويم : معرفت خير و شر اما خير به جهت آنكه رغبت كند به تحصيل آن « 7 » ، اما شر تا بپرهيزد از آن .

و سيم : تسليم و انقيادست مر پادشاه رحيم را كه پروردگار كريم او را « 8 » خليفه و جانشين خود گردانيده « 9 » در زمين ، و زمام اختيار بلاد و عباد به دست قدرت او داده .

چهارم : نيكويى با پدر و مادر .

پنجم : احسان و نيكويى كردن به قدر اندازهء خود .

ششم : دلجوئى فقرا كردن .

هفتم : با غربا وصلت كردن « 10 » .

هشتم : شجاعت در طاعت خداى تعالى .

نهم : بازداشتن نفس از فجور .

دهم : صبر « 11 » با ايمان و يقين .

يازدهم : راستى در گفتار .

دوازدهم : عدل .

سيزدهم : قربان كردن به جهت شكرانهء حق تعالى .

چهاردهم : قناعت در دنيا .

پانزدهم : حلم ورزيدن و شكر كردن مر خداى را در مصيبت‌ها كه در دنيا به او رسد بىملال و اندوه .

شانزدهم : حيا و جدل‌نكردن .

( 7 ) - اساس و س : « آن » ندارد . ( 8 ) - د : پادشاه رحيم كريم جواد خود را كه حق تعالى او را . ( 9 ) - اساس وس : گردانيد . ( 10 ) - د : + يا به جهت حمايت ايشان در غضب شدن . ( 11 ) - نسخه‌ها : بر ، فقط دال : با .