هفت كشور و سفرهاى ابن تراب ( فارسى ) — الصفحة ٧٢

حكايت [ قبيح منظر و عيارهء خيره‌سر ]

بيت

مرد عاشق تصوّر جان كرد * كه به جانان ز « 1 » جان مضايقه نيست

از آن‌جا كه آرزومندى جمال و هواى حريم سراپردهء وصال است سوگند عظيم ياد كرد كه تا تو را به آنچه تمنّا كرده [ اى ] نرسانم « 2 » قدم در دايرهء طلبكارى وصال گرانمايهء تو نگذارم « 3 » . مقصود خود بگوى تا در حصول آن به جان خود كوشيده منّت شمارم .

عيّارهء خيره سر جواب گفت كه اى محبّ جانى و اى مشفق دو جهانى بدان كه بعد از دولت وصل [ 158 الف ] دوست محنت فراق بلائى است به غايت صعب ، خواه به مرگ و خواه به زندگانى ، و نزد عشّاق بلاى مرگ بهتر [ ست ] از جفاى فراق .

بيت

گويند كه از مرگ بتر چيزى نيست * چيز بتر از مرگ جدايى باشد

شنيده‌ام كه آب زندگانى شربتى است كه فايدهء آن حيات جاودانى است .

مىخواهم كه پيدا سازى تا من و تو هر دو بخوريم و بىدغدغهء اجل جانگداز خانه‌برانداز روزگار به سر بريم .

بيت

عاشق ساده‌لوح بيچاره * گفت با خود كه اين نه دشوارست

مىتوان گفت كس بر قنّاد « 4 » * يا خود اندر دكان عطار است

پرسيد كه اى سرو قد گلرخسار و اى « 5 » شكر لب شيرين گفتار . آنچه فرمودى كجا يافته [ شود و ] به دست توان آورد .

جواب شنيد كه در شهر اسكندريه پيرى است خضرنام . او بدان مقام رسيده و از آن شربت جرعه‌اى چشيده . ازو معلوم توان كرد .

جوانمرد اسباب راه ساخته متوجّه اسكندريه شد و بعد از مدّت مديد و روزگار

( 1 ) . اصل : به . ( 2 ) . اصل : برسانم . ( 3 ) . اصل : بگذارم . ( 4 ) . كذا ، شايد : مىتوان يافت در بر قناد . ( 5 ) . اصل : اين .