هفت كشور و سفرهاى ابن تراب ( فارسى ) — الصفحة ٦٤

[ حكايت گلشن و چمن‌آرا ]

كرامت فرمايد به خدمت آمده شكرگزارم « 1 » .

بيت

من اين‌جا « 2 » و دلم در جاى ديگر * نمىشايد به كارى بردنم راه

به دست آور دلم را از ره لطف * گرت بايد زمن كارى به دلخواه

فرهنگ گفت اى فرزند به جان پيوند ،

بيت

مبادا مرا بىتو در ديده نور * كه مرگى بود زندگى از تو دور

اين چه حرف است كه تو بر زبان مىآورى و اين چه خيال محال و سوداى فاسد جان‌فرساست كه در دل دارى . من سالهاست كه در بحر خون جگر غوّاصى كرده‌ام تا مثل تو گوهر دلپذير به دست آورده‌ام .

بيت

سالها غوص بحر غم كردم * تا چو تو گوهرى به دست افتاد

[ 152 ب ]

بس به دشوارى آمدى در چنگ * نتوانش « 3 » ز دست آسان داد

بلى جهان‌گرد جادو هر چه در صفت حسن چمن‌آراى گفته راست است و در آن معنى درها سفته است . اما عظمت او به حدّى است كه ده سالى يك بار بر فراز قصر زبرجد در جلوه مىآيد ، يا از سراپردهء حجلهء زلال روى مىنمايد . ازين گرم خوى آتشين مزاجى است كه از غايت [ طبع ] نازكش هيچ يك از محرمان خويش [ را تاب ] دور و نزديك بودن نيارد « 4 » و از رسوم وفادارى كه پسنديدهء اهل نياز است بويى ندارد .

( 1 ) . اصل : گذارم . ( 2 ) . اصل : آن‌جا . ( 3 ) . اصل : نتوانست . ( 4 ) . عبارت به همين صورت است كه نقل شده و ظاهرا با دنبالهء مطلب تضاد دارد .