هفت كشور و سفرهاى ابن تراب ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٧

- 8 - فهرست اشعار به ترتيب الفبائى كلمهء مطلع

چون مرغ شود تشنه ز انديشهء آب * خود را چه عجب اگر به شمشير زند

178

چه اختيار به جان و دل است پيش منت * تو بنده‌اى به دل و جان مطيع فرمان باش

40

چه باشد از سر لطفم ز خاك بردارى * كه ناتوان بدنم در غمت ز پا افتاد

67

چه خوش گفت آن عارف پاكباز * در آن دم كزين عالم خاك رفت

83

چه دبيرى كه چو انگشت بتان چينى * قلم مشك‌نشانش ز خطا بود برى

24

چه دولتى است كه از بعد محنت بسيار * شود وصال ميسّر ، اسير هجران را

36

چه شعله بود كه در جان بىقرار زدى * چه تير بود كه در سينهء فگار زدى

28

چه كار آيدم اين چنين روزگار * سيه روزگارى چو شبهاى تار

302

چه نسبت به نيشش كنم كان قلم * بود آتشى بركشيده علم

294

چه اميد از كسى كه در پى جاه * روز و شب جان خويش را فرسود

175

ح

حصارى چو گردون گردان بلند * و زو گشته كوته خرد را كمند

245

خ

خاك را كيميا كند اثرش * هر كه شد خاك ، كيميا گرديد

40

خاكش چو كُحل ديدهء جان را جلا دهد * بادش برد به رايحهء خوش ز دل غبار

135

خامه گويد كاندرين را هم حدِ رفتار نيست * نامه گويد كاينچنين ديباجه را سهل است جاى

92

خجل از پرتو رايش مه و خَور * ز راى روشنش گيتى منوّر

285

خداوند آن را كه يارى كند * زمانش نشايد كه خوارى كند

58

خداوند اسباب شاهى تويى * سزاوار لطف الهى تويى

149

خدنگ از كمينگاه پر كينه خاست * به جان همه پردلان گشت راست

287

خرامان هر طرف كبك خوش‌آواز * به قهقه ايمن از سرپنجهء باز

250

خرد انديشه‌اش را كرده تعظيم * ز رايش جسته پير عقل تعليم

285

خردمند و پاكيزه‌راى و دلير * ز بيمش جلاى وطن كرده شير

108

خردور نهنگان دريا دلند * وز ايشان خوش آنها كه در ساحلند

294

خسرو اهل كرم ، پيشرو اهل كمال * كه كمالش همه جان‌پرور و آرام دل است

275

خسروى در لباس درويشى * همتش كرده بر فلك پيشى

309

خلايق در آن رنج و آوارگى * نهادند دلها به بيچارگى

151

خلعت فقر بر قدش لايق * بر همه زاهدان شده فايق

57

خواهد شدن ، هر آن‌كه درين مجلس آمده است * در آمد و شدن به كسى اختيار نيست

خواهم ز كردگار كه تا هست باغ دهر * ايمن بود نهال حيات تو از خزان

277

خواهى كه برآيد به نكويى كارت * زنهار كه از بدان كنارى گيرى

174

خود گو كجا روم به كه گويم ، روا بود * بيچاره من ز عشق كسى و تو چاره‌ساز

31

خورشيد ، در خجالت آن روى دلفروز * مه ، نيز منفعل كه نيايد برون به روز

208