هفت كشور و سفرهاى ابن تراب ( فارسى ) — الصفحة ٣٠

[ باز رغام و عنايت طبيب ]

مدّتى بود كه جوهرى به دست من افتاده بود نمىدانستم كه اين چه جوهرست .

تا در اين اوقات چنين معلوم كرده‌ام كه صورت دختر ملك دريابار است .

بيت

ناديده رخ او شده‌ام عاشق و شيدا * اى واى بر آن دم كه رخش در نظر آيد

اكنون صلاح چيست و چه معالجه به خاطر مىرسد .

عنايت گفت :

بيت

عشق باشد مرض و شربت وصل است دواش * گر ميسّر نشود وصل ، زهى دشوارى

اما به خاطر چنان مىرسد كه احوال خود را عرضه داشت كنى تا به عرض پادشاه رسانم . اميد هست كه بحر الطاف شاهى شرف نفاد يافته تو را به منتهاى همّت تو رساند .

بيت

عطاش قفل فرو بسته را كليد آمد * كه رفت بر در لطفش كه نااميد آمد

خواجه رغام مضمون حال [ 129 الف ] به تمام عرضه داشت كرد .

بيت

شاها تو آن شهى كه سلاطين روزگار * آرند بر درت چو گدايان رخ نياز

هر ذرّه‌اى كه لطف تواش كرد همرهى * چون آفتاب گشت در آفاق سرفراز

عاجز كبوترى كه پناه آورد به تو * گردد چنان كه عار كند از شكار باز