هفت كشور و سفرهاى ابن تراب ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١

حكايت [ ابراهيم ادهم و دختر ]

حكايت [ ابراهيم ادهم و دختر ]

حكايت [ ابراهيم ادهم و دختر ]

آورده‌اند كه در شهر بلخ درويشى بود ادهم نام به كسوت پاره‌دوزى مشغول .

روزى بر روى [ سكوى ] « 1 » بازار نشسته بود و به طريق معهود به كار درويشى خود قيام مىنمود كه ناگاه از گوشهء بازار غوغاى مردم به گوش او رسيد . چون نگاه كرد عماريى « 2 » ديد زرنگار و قبّهء مرصّع بر سر آن نهاده و خدم و حشم بسيار از غلامان خوبرو و كنيزان عنبرين [ مو ] از چپ و راست بر بادپايان آتش سير نشسته مىآيند .

پرسيد كه « 3 » درين عمارى كى است .

گفتند دختر پادشاه است كه عزيمت گلگشت صحرا دارد . درين سخن بودند كه عمارى در رسيد و مشّاطهء گستاخ صبا دامن عمارى برانداخت و گريبان ادهم را از تماشاى جمال آن نگار « 4 » چاك ساخت . چون چشم ادهم بر جمال دلاراى دختر افتاد عنان اختيار دل از دست داد .

بيت

جمالى ديد چون خورشيد تابان * مثال عمر در رفتن شتابان

در او آثار خوبى جمله پيدا * ز سوداى جمالش عقل شيدا

پريرويان همه ديوانهء او * پى ديدار گرد خانهء او

چون دختر پادشاه گذشت ادهم دل از دست داده به حال خود متحيّر گشت .

بيت

برفت آن حورپيكر همچو سيلاب * بماند اين بىدل از غم در تب و تاب

[ 90 الف ]

درِ فكرت به روى خود گشاده * عنان اختيار از دست داده

دل بيچاره جايى شد گرفتار * كه عاجز گشت عقل از چارهء كار

شب و روز اندرين انديشه مىبود * كه يارش چون نمايد روىِ بهبود

هميشه از غمش در آه و شيون * نمىآورد ليكن نام بردن

( 1 ) . ق هم مانند نسخهء ت است . ( 2 ) . اصل : عمارى . ( 3 ) . اصل : + آيا ( طبق نسخهء ق ) . ( 4 ) . اصل : نگارى .