هفت كشور و سفرهاى ابن تراب ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٠

حكايت [ سليمان و بلقيس ]

بيت

گلستانى پر از گلهاى خوشبوى * چو روى مهوشانِ عنبرين موى

[ 82 الف ]

به هر جانب درو گلها شكفته * بنفشه بر فراز سبزه خفته

نديده دهر آن سان « 1 » طرفه گلزار * چو فردوسى پر از اشجار و انهار

به هر جانب هزاران سرو آزاد * پى هم در سماع از جنبش باد

خرامان هر طرف كبك خوش‌آواز * به قهقه ايمن از سرپنجهء باز

به شاخ گل در افغان بلبل مست * دمادم داستانى تازه مىبست

تذروان هر طرف در جلوهء ناز * چو مستان يكدگر را داده آواز

و در آن ميان بلقيس را ديد چون پنجهء آفتاب بر تخت نشسته كه از زر و مرصّع به درّ و لآلى بود و هدهد ديگر بر گوشهء تخت نشسته و خدم و حشم بسيار در آن حواشى مترصد فرمان .

چون چشم بلقيس بر هدهد سليمان افتاد نزديك او آمد و گفت كه از كجا مىآيى .

گفت از حضرت سليمان مىآيم .

گفت سليمان كى است .

گفت [ پيغمبر ] خدا و متصرّف ممالك عالم كه ملوك عالم در مقابلهء مملكت او ذره‌ّاى از خورشيد و قطره‌اى از دريا باشند « 2 » .

هدهد بلقيس پرسيد كه ملك تو بزرگتر است يا ملك ما .

هدهد پرسيد كه طول و عرض مملكت ملكهء شما به چه حدّ است و عرصهء پادشاهى او به چه اندازه و مال او چه مقدار و چه مذهب و ملّت دارد .

هدهد بلقيس تقرير سلطنت و بسطت مملكت ملكه كرد « 3 » .

هدهد سليمان [ 82 ب ] بر تمامى حالات بلقيس وقوف يافت و آب خورده به حضرت سليمان باز شتافت .

چون به حضرت رسيد و به دولت ملازمت مستسعد گرديد سليمان ازو پرسيد

( 1 ) . اصل : از آسان . ( 2 ) . اصل : باشد . ( 3 ) . اصل : گرديد .