هفت كشور و سفرهاى ابن تراب ( فارسى ) — الصفحة ١٨٣

[ قصهء سكندر و سدّ ياجوج و ماجوج ]

بيت

آن‌كه دارد آب حيوان آرزوى خاك او * رحمت ايزد تعالى بر روان پاك او

در قصص الانبيا چنين آورده است كه هماى بنت بهمن پادشاهى را كه پدر به او ارزانى داشته به پسر خويش ارزانى داشت و خود از بلخ كه دارالملك او بود به رخصت دارا به ولايت فارس حركت نمود . چون به فارس رسيد در ميان رعايا آثار عدل و دلايل انصاف اظهار نمود و خراج از خلايق وضع فرمود و ممالك را زيب و زينت داد و نسيم گلستان رفاهيت بر همگان « 1 » رعيّت گذاشت و در آن ولايت شهر اصطرخ بنا فرمود و مدّت سىسال آن‌جا معتكف بود .

بعد از آن‌كه بدين دولت و سعادت توفيق يافت و از دار فنا به ديار بقا رحلت نمود چون خبر مرگ هماى به دارا رسيد خود را از بلخ به جانب فارس كشيد و از آن‌جا به زمين عراق به شهر بابل رفت كه مستقرّ ملوك عجم بود و آن‌جا مقام ساخت .

بيت

جهانش برآمد به زير نگين * چو در زير خورشيد روى زمين

به هر سو كه آيات نصرت بخواند * كسى را مجال تمرّد نماند

همه شهرياران [ 7 ب ] عالىتبار * شدند از پى خدمتش بنده‌وار

سلاطين روى زمين به خدمت و متابعت او مباهات و مفاخرت نمودند و خراج از جملهء ممالك عالم چون مملكت روم و هندوستان و يمن به او فرستادند و حكم او « 2 » در اقصاى بلاد و عالم مشرق و مغرب نافذ گشت و امر او « 3 » به تمامى بسيط زمين به ارتسام تلقين قبول يافت « 4 » ، و در ميان زمين روم و زمين يمن ممالك بسيار و ولايت بيشمار بود كه آن را يونان خواندندى . آن‌جا ملكى بود نام او فيلقوس از فرزندان عيسى بن اسحق بن ابراهيم خليل - على نبيّنا و عليهم الصلوات و السلام .

و در آن ممالك شهرى بود نام آن مغربيّه و آن موضع مستقرّ ملك بودى و چون همهء سلاطين نامدار و ملوك روزگار از كمال مخافت كه در خاطر ايشان متمكّن شد

( 1 ) . اصل : همگنان . ( 2 ) . اصل : + را . ( 3 ) . اصل : امرا . ( 4 ) . اصل : كذا .