آراء فقهى ملامحسن فيض كاشانى ( فارسى ) — الصفحة ١٨٠

59 طهارت مسكرات

نماز خواندن در جامهء شراب آلوده اشكالى ندارد ، زيرا خداى تعالى نوشيدن آن را حرام فرموده ، و نماز خواندن در آن را حرام نكرده است .

شهيد اوّل در كتاب ذكرى به جعفى نسبت داده است كه او با ابن‌ابى عقيل ، و شيخ صدوق در قول به طهارت خمر موافقت داشته است .

محقّق حلّى در كتاب معتبر بر سر نجاست ، يا طهارت خمر دچار ترديد شده است ، و روايات در اين باب مختلف هستند . . .

سبزوارى سپس گويد :

دليل قائلين به طهارت خمر ، يك دسته از رواياتى است كه ظهور در طهارت آن دارند .

اينك برخى از آن روايات از نظر همه پژوهشگران خواهد گذشت :

1 - صحيحهء حسن ابن ابى ساره كه در آن گويد : من به حضرت ابو عبداللَّه ( امام صادق عليه السلام ) عرض كردم : به جامه‌ام شراب ريخته است ، آيا پيش از شستن آن مىتوانم در آن نماز بخوانم ؟ فرموده : اشكالى ندارد ، جامه كه مست نشده است !

2 - شيخ صدوق در قرب الاسناد در صحيح از عبداللَّه بن جعفرى حميرى ، از قول على بن رئاب نقل مىكند كه گفت : من از حضرت ابو عبداللَّه ( امام صادق عليه السلام ) دربارهء خمر و نبيذ كه به جامه‌ام ريخته بود پرسيدم كه آيا آن را بشويم ، و سپس نماز بخوانم فرموده : در آن نماز بخوان : مگر آنكه خمر ، جامه‌ات را آلوده ( قذر ) كرده باشد ، در اين صورت جاى ريختن خمر را بشوى زيرا خداى تعالى فقط شرب آن را حرام كرده است .

3 - در روايت موثّق از عبداللَّه بن بكير آمده است ، كه گويد :

من نزد حضرت ابو عبداللَّه عليه السلام بودم كه مردى آمد و دربارهء خمر و نبيذ كه جامه‌اش را آلوده كرده بود پرسيد حضرت فرمود : اشكالى ندارد .

4 - در روايت حسين بن موسى خياط آمده است كه گويد :

از حضرت ابو عبداللَّه ( امام صادق عليه السلام ) پرسيدم دربارهء مردى كه شراب نوشيد و قطره‌اى از آن از دهانش پريد و بر جامهء من افتاد ؟ فرمود :

اشكالى ندارد .