آراء فقهى ملامحسن فيض كاشانى ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧
55 زدودن نجاست از اجسام موجب پاكى آنها مىشود
55 زدودن نجاست از اجسام موجب پاكى آنها مىشود
55 زدودن نجاست از اجسام موجب پاكى آنها مىشود
سيّد مرتضى گويد :
اجسام صيقلى شده و نرم و صاف ( چون شيشه و آينه و آهن و سنگ ) كه نجس شوند با دست كشيدن ، و ماليدن چيزى بر آنهابه گونه‌اى كه عين نجاست از آنها زدوده شود ، پاك مىشوند ، زيرا علّت نجاست ( كه عين نجس باشد ) بر طرف شده است ، و ديگر نيازى نيست كه شسته شوند . « 1 »
سپس ملّامحسن فيض به دنبال آن گويد :
اين نظر خالى از قوّت نيست . زيرا نهايت چيزى كه از ادلّهء فقهى استفاده مىشود ، وجوب اجتناب از عين نجاست است ، ولى شستن نجاست اجسام با آب ، وجوب آن ، ثابت نشده است . « 2 »
سپس فيض ، يك قاعدهء كلى در اين زمينه مطرح كرده گويد :
هر چيزى كه به طور قطع ، نجاست از آن بر طرف شود ، حكم مىشود به پاكى آن ، ( محكوم به طهارت است ) ، مگر آنچه ( از تحت اين قاعدهء كلّى )
( 1 ) بل جوّز السيّد تطهير الاجسام الصقيله بالمسح بحيث يزول العين ، لزوال العلّة ( مفاتيح الشرايع : ج 1 ، ص 77 ) . ( 2 ) - و لا يخلو من قوّة اذ غاية ما يستفاد من الشرع وجوب اجتناب اعيان النجاسات ، امّا وجوب غسلها بالماء عن كل جسم فلا ( مفاتيح ) 77 .