إعجاز القرآن على مر الأزمان ( قرآن و علم امروز ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٣
4 چگونگى ايجاد هستى در قرآن كريم
چيزى است كه عرب و غير عرب از ساكنان روى زمين آن را نمىدانند .
سپس خداوند حكيم ، اين موجودات را با ريسمانى استوار به هم درپيوست ، آن سان كه هر كره در مدار خود حركت كند و به مدار كرهء ديگر برخورد ننمايد تا در ميان كرات تصادف روى ندهد :
« لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَ لَا اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ وَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ »
نه آفتاب مىتواند به ماه برسد ، نه شب بر روز پيشى مىگيرد ، و همه در فلك شناورند . سورهء يس - آيهء 40 »
علم ، اين ريسمان را جاذبه ناميده است و قرآن آن را ديرك يا ستون نام نهاده است مانند ديرك چادر كه مانع از سقوط چادر مىشود . امّا ستون اين كرات از ديده‌ها پنهانست و ديده نمىشود . « اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها »
خداوند ، آنچنان خداوندى كه آسمانها را بىستونى كه آن را ببينيد بر پا داشته است . سورهء رعد - آيهء 2 )
« خَلَقَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها » ( آسمانها را بىستونى كه ببينيد بيافريد . - سورهء لقمان آيهء 10 )
« وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ » . ( آسمانها را از اين كه بر زمين فرود آيند نگاه داشت - سورهء حج - آيهء 65 )
« إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ »
( همانا كه خدا آسمانها و زمين را از فرود آمدن نگاه مىدارد . اگر زايل