إعجاز القرآن على مر الأزمان ( قرآن و علم امروز ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥

6 آسمان و زمين در قرآن كريم

دانشمندان اسلامى در مفهوم آسمانها و زمين اختلاف‌نظر دارند :

بعضى مىگويند افلاك ما در ستارگان آسمانهاست اين نظريهء فلاسفهء اسلامى است .

عده‌اى ديگر مىگويند : آسمانها كراتى غير از افلاك و سيارات و ثوابت هستند كه در حديث معراج از آن بحث شده است و در تعداد آنها نيز اختلاف‌نظر دارند كه آيا هفت است يا بيشتر .

بعضى گفته‌اند تعدادشان هفت است همانطور كه در قرآن ذكر شده است و نظر عموم مسلمانان بر آن است . ديگران گفته‌اند عدد ، مفهومى ندارد . اين امر در اصول فقه معروفست . ممكنست هفت يا بيشتر باشد . قدر مسلم اين است كه از هفت كمتر نيست البته اين سخن منطقى نيست زيرا اگر بيش از هفت بود در قرآن ذكر مىشد ، و اگر كمتر از هفت بود در آنصورت خداى ناكرده كلام الهى بيهوده مىبود ، حال آنكه قرآن منزّه از اين مسئله است .

عرب در اسلوب سخن ، هفت و هفتاد و هفتصد مىگويد ولى منظورشان محدوديت عددى نيست بلكه باينوسيله مىخواهند كثرت و تعدد را ثابت كنند .

معناى آيه اين نيست كه اگر پيامبر بيش از هفتاد بار طلب آمرزش براى آنان كند آمرزيده مىشوند بلكه به منظور كثرت طلب آمرزش است . من معتقدم كه آسمانها هفت عدد است همانطور كه از ظاهر آيات زير برمىآيد :

آنها غير از ثوابت و سيارات هستند خدا مىفرمايد :

1 - « ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ » ( سپس بر آسمان قرار گرفت و هفت آسمان را هموار ساخت . سورهء بقره - آيهء 29 )

2 - « يسبّح السماوات السّبع » ( آسمانهاى هفتگانه او را تسبيح مىگويند .

سورهء مؤمنون - آيهء 86 ) .

3 - الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ( چنان خدايى كه هفت آسمان را