آسيب شناسى و روش شناسى تفسير معصومان ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٥
3 - 1 - 1 - روش پالايش روايات تفسيرى
در ميان آن ، مقدار زيادى از اين روايات ، ظنّى و گمان‌آور خواهد بود ، و اين روايات ، چنان كه گذشت ، حدّاقل نزد برخى از عالمان ، قابل تعبّد و قابل جعل حجّيت و اعتبار نمىباشد ، زيرا از نوع اعتقاد و تفسير است و در اين امور راهى براى تعبّد نيست .
راه و روش ديگرى كه دراين‌باره رخ مىنمايد ، روش باز كاوى محتوايى ، بررسى متنى ، مطالعه و انديشهء نقّادانه و روش‌شناسى و آسيب‌شناسى يكايك روايات مورد نظر و سنجش آن با معيارهاى پذيرفته شده و قطعى قرآن ، روايات و عقل سليم است . بىگمان ، تنها راه يا بهترين روشى كه مىتواند ، با حفظ و نگهدارى از اصل اين سرمايهء بيادگار مانده از معصومان عليهم السّلام ، سلامت و نيالودگى آن را نيز تضمين نمايد همين روش اخير است .
در بكارگيرى اين روش ، چنين به نظر مىرسد ، كه يك مفسّر كه در صدد بهره‌گيرى از روايات تفسيرى در تفسير مىباشد . پيش از آن كه در صدد هر نوع استفاده‌اى از آن باشد ، حدّاقل ، دو مرحلهء اساسى را نسبت به اين روايات بايد پشت‌سر گذارد ، تا بتواند ارزيابى محتوايى و متنى قابل اعتمادى از آنها داشته باشد .
مرحلهء نخست : آسيب‌شناسى روايات تفسيرى .
مرحلهء دوّم : روش‌شناسى تفسير در تفاسير معصومان عليهم السّلام