البدء والتاريخ ( آفرينش وتاريخ ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٠
ياد كرد اختلاف ايشان در اين داستان
كهف پيامبرى وجود داشته يا ايشان خود پيامبر بوده‌اند يا در ميان ايشان پيامبرى وجود داشته . چرا كه مانند اين معجزات فقط يا بر دست پيامبران روى مىدهد يا در روزگار ايشان . ابن جريج از شعيب جبائى [ 1 ] روايت كرده كه نام كوهى كه غار در آن است ناجلوس است و نام آن غار حزوم است و نام صاحب آن غار دلس و نام آن شهر افسوس و بعضى گفته‌اند طرسوس است و نام سگ ايشان حمران است و خداى داناتر است .
داستان حبيب نجار
داستان حبيب نجار
خداوند فرموده است : « براى ايشان مردمان آن دهكده را داستان بزن كه وقتى فرستادگان سويشان آمدند » ( 36 : 12 ) تا آنجا كه فرمايد : « به جز يك صيحه نبود و همگان بىحركت گرديدند » ( 36 : 29 ) .
بعضى گفته‌اند منظور از دهكده انطاكيه است و منظور از فرستادگان پيامگزاران عيسى است كه عبارتند از شمعون و بالوص و سومين ايشان شمعان الصفا [ 2 ] و ايشان پيغام خود گزاردند و مردم آنان را تكذيب كردند . آنگاه حبيب نجار از دور تر جاى شهر آمد و ايشان را از آزار پيامگزاران نهى كرد و ايمان خود را آشكار ساخت .
گويند وى بت تراش بود و خداوند او را هدايت كرد . ابن عباس گويد پس ايشان او را در زير پاى افكندند تا اينكه روده‌اش از نشيمنگاهش به در آمد و روانش به بهشت رفت . قتاده گويد ترقوه‌اش را شكافتند و رشته‌اى در آن دوانيدند و از باروى شهر آويختند و خداوند ايشان را به صيحه و هدّه و زلزله از ميان برد .
ياد كرد اختلاف ايشان در اين داستان
ياد كرد اختلاف ايشان در اين داستان
از بعضى مفسرين شنيدم كه معتقد بود آنچه از بازار انطاكيه به هم پيوسته بود به اندازهء فاصلهء ميان بلخ تا رى بوده و اين در حدود چهارصد فرسخ است ، اگر راست گفته باشد . گويند جبرئيل آمد و بر ايشان صيحه‌اى زد همگى مردند و استخوان فرسوده شدند و هر كس به شهر انطاكيه درآيد در ميان بازار آنجا قبرى مىبيند كه از قبلهء مسلمانان منحرف است ، معتقدند كه آن گور حبيب نجار است .
[ 1 ] نسخهء عكسى : لحيانى [ 2 ] قبلا به صورت شمعون الصفا آمده است .