البدء والتاريخ ( آفرينش وتاريخ ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٥
در ياد كرد اختلاف مردم در اين داستان
چون آن رسولان آمدند ، آن عجوز مردم را خبر كرد و آن گفتهء خداست كه « و چون پيغامگزاران نزد لوط رفتند و از آمدنشان غمگين شد و در كار ايشان درماند و گفت : اين روزى بسيار سخت است » ( 11 : 77 ) ، تا پايان قصه ، « و قوم او با شتاب آمدند و از پيش نيز كارهاى زشت مىكردند » ( 11 : 78 ) ، تا آنجا كه فرمايد : « از خدا بترسيد و مرا در مورد ميهمانانم رسوا مكنيد مگر مرد خردمندى ميان شما نيست ؟ » ( 11 : 78 ) . قتاده گفته است كه نه ، به خدا سوگند كه اگر يك تن خردمند در ميان ايشان بود عذاب نمىشدند . پس آنگاه خداوند زلزله درافكند در سرزمين ايشان و بالاى آن را پست كرد و بر ايشان بارانيد سنگهايى از گل سخت منظمى كه نزد پروردگار است و نشانه‌گذارى شده بود و خداوند تعالى لوط را فرمان داد تا با دو دخترش رتبا و رعورا به ابراهيم پيوست . تا آنگاه كه خداوند روزش را به سر آورد و دربارهء اوست كه اميّه بن ابى الصلت گفته است :
سپس لوط ، آن يار قوم « سدوم » / آنگاه كه با خردمندى و رهيافتگى بديشان روى كرد / و ايشان از ميهمانان او كام طلبيدند و گفتند : / ما ترا از اينكه اقامت كنى باز داشته‌ايم / و آن پيرمرد ، دخترانى را كه همچون آهوان / در ريگزارها ، رها بودند ، بر ايشان نمود / و آن گروه در خشم شدند و گفتند : / اى پير ! خواستگاريى كه ماش خواهان نيستيم ! / و آن گروه با پيرزنى همداستان شدند / پيرزنى كه خداوند كوشش او را نابود كرد / و در آن هنگام خداوند عذابى فرستاد / كه زمين را زير و رو كرد / و بر ايشان بارانيد ريگ و گل / پاره پاره ، به هنگام پرتاب [ 1 ] .
در ياد كرد اختلاف مردم در اين داستان
در ياد كرد اختلاف مردم در اين داستان
از عبد الرحمان بن زيد بن اسلم روايت شده است كه گفت در هر قريه‌اى از قريه‌هاى لوط صد هزار مرد جنگنده و رزمجوى وجود داشت . گويند كه ايشان هر گاه مرتكب فحشايى مىشدند چهار درهم بدان شخص مقابل غرامت مىپرداختند و اين در مورد سدوم نيز امرى مشابه يافت و آنها سر باز زدند . گويند ابليس در صورت پسرى نزد ايشان رفت و آنان را به خويش فرا خواند و اين كار براى ايشان در مورد غريبان به گونهء عادتى درآمد .
كلبى معتقد است كه جبرئيل بدانجا رفت و بالهايش را در زير زمين فرو برد و
[ 1 ] با اندكى اختلاف رجوع شود به شعراء النصرانيّه ، ص 229 .