البدء والتاريخ ( آفرينش وتاريخ ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٢
در ياد كرد اختلاف مردم در اين داستان
آبستن شد . و به او دل بست .
هنگامى كه اين فرزند را زاد ابراهيم به دو و مادرش هاجر خشنود شد و اين كار به سختى رشك ساره را برانگيخت و بر او دشوار آمد . سوگند ياد كرد كه سه عضو گرامى پيكر او را خواهم بريد و ابراهيم او را فرمان داد تا از تصميم خويش دست بردارد و دو گوش او را سوراخ كند تا سوگندش راست باشد و چنين كرد .
آنگاه ساره پس از ده سال از تولّد اسماعيل به اسحق آبستن شد و ابراهيم به فرمان خداوند اسماعيل و مادرش را به محلى كه جايگاه كعبه است برده بود و ايشان را آنجا نشيمن داده بود و اسماعيل كودكى بود ، و اين كار را براى رهاندن از دست ساره كرده بود ، به فرمان خداى .
هنگامى كه ساره درگذشت ، ابراهيم با زنى از كنعانيان ازدواج كرد كه قطورا نام داشت و چهار فرزند براى او زاييد و زنى ديگر نيز گرفت كه هفت فرزند براى او زاد و فرزندان او سيزده مرد بودند و بنا بر آنچه روايت شده عمر ابراهيم صد و پنجاه و هفت سال بوده است . وهب معتقد است كه وى دويست سال زيسته است و چون ابراهيم درگذشت در مزرعهء حبرون دفن گرديد .
در ياد كرد اختلاف مردم در اين داستان
در ياد كرد اختلاف مردم در اين داستان
در بعضى اخبار آمده كه چون مادر ابراهيم او را در گودالى زير زمين پنهان كرد ، جبريل آمد و انگشت ابهام و سبابهء او را در دهانش نهاد تا بمكد و ابراهيم از يكى از آن انگشتان شير مىخورد و از ديگرى عسل . از نوف البكالى روايت شده است كه آهوى ماده‌اى بود كه هر گاه مادرش در شير دادن او تأخير مىكرد او را شير مىداد . بعضى گفتهء خداوند را كه « و بدين گونه ملكوت آسمانها را به ابراهيم نموديم » ( 6 : 75 ) ، بدين گونه تفسير كرده‌اند كه وى به آسمانها برده شد تا بدانچه در آنها بود نگريست ، و دربارهء انبوهى و بسيارى آتش و جمع هيمه‌ها ، گفته‌اند كه ايشان سالى چند هيزم گرد مىكردند و خداى داناست .
گويند زنان آبستن نذر مىكردند كه اگر فرزندشان پسر باشد مقدارى هيزم بدانجا ببرند . گويند هيچ يك از ستوران بدانجا هيزم حمل نمىكرد مگر استر كه خداوند نژادش را عقيم گردانيد و به رنج و شكنجه‌اش افكند . گويند پرستو آب مىآورد و بر روى آتش مىافشاند خداوند او را نشانهء مهربانى و الفت خانه‌ها گردانيد . نيز گويند كلپاسه در آتش مىدميد و آن را شعله‌ور مىكرد و خداوند دستور داد تا او را بكشند .