البدء والتاريخ ( آفرينش وتاريخ ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٦
ياد كرد اختلاف مردم در اين داستان
ياد كرد اختلاف مردم در اين داستان
ياد كرد اختلاف مردم در اين داستان
پرسنده‌اى پرسيد كه چگونه رواست امّتى از امّتها به خاطر كشتن شترى - كه كشتن جنس آن آزاد است - ريشه‌كن شوند و چگونه عدالتى خواهد بود كه به خاطر جنس بهيمه ، مردمى قصاص شوند و چگونه جايز است تصور بيرون آمدن شترى از ميان سنگ ، بدان گونه كه اينان وصف كرده‌اند ؟ چگونه ممكن است كه چهارپايى آب دو كوه را سد كند تا از آن به تنگ آيند يا آب چشمه‌اى را بنوشد و امتى را سيراب كند ؟ سپس اين شخص ، منكر اين كارها گرديد و به تأويل آنها پرداخت . او مىگفت : احتمال مىرود كه بيرون آمدن شتر از سنگ عبارت باشد از دليلى استوار و كوبنده از سوى بعضى از بزرگان كه مردم در برابر آن اعتراف و اقرار كنند . استدلال كرده‌اند كه آشاميدن آب چشمه عبارت است از اينكه آن دليل ، تمام دلايل مخالفان را باطل كرد و به طور واضح و قوى بر همگان برترى و چيرگى يافت . كشتن آن شتر نيز عبارت است از دشمنى كردن ايشان با آن دليل و سر باز زدن از پذيرفتن آن . در مورد عصاى موسى ، كه عصاى ساحران را بلعيد ، نيز چنين گفته‌اند . به ياد دارم كه از يكى از ايشان شنيدم كه مىگفت : چگونه ممكن است شتر از كوه بيرون آيد . و مىگفت : ممكن است بگوييم در زير صخره پنهان بوده و سپس آن را بيرون آورده است . از ديگرى شنيدم كه نام شتر كنايه است از مردى و زنى . بدان ، رحمت خدا بر تو باد ! كه اين مذهب ، مذهب ملاحده است و ايشان معجزات انبيا و وجوب نبوّت و آوردن آيات و نشانه‌هاى بيرون از حسّ و ابعاد آن را - كه مرز شناخت پيامبران و پيغمبر نمايان و نيرنگسازان است - منكرند با همه آياتى كه خردها را به شگفتى وا مىدارد و جانها در چگونگى آن حيرت زده مىماند ، همان گونه كه در برابر ابداع اجسام اين عالم ، بر روى هم ، و به وجود آوردن اجزاء آن بدون سابقه ، در حيرت مىشود . از اين روى بود كه ما گفتيم : پذيرفتن اصل توحيد موجب اثبات نبوّت است و كسى كه معترف به وجود خداوند قبل از اشيا نباشد ، نمىتواند مسئلهء نبوت را بپذيرد .
حال اگر پذيرفتن اين نكته كه اين جهان محدث است ، با دليل ، صحيح باشد - اما ندانيم كه چگونه وجود آن جايز است - پس رواست كه معجزات انبيا را نيز بدان بكشانيم ، چرا كه تمام اين معجزات از اوست و اين بحث در چند مورد پيش از اين گذشت و بايد به خاطر سپرد . از خداى توفيق مىطلبيم . در پاسخ ايشان گوييم : گيرم همان گونه باشد كه شما گفتيد ، پس در اين صورت ياد كردن شتر و كشتن او چه سودى دارد و در كارهايى كه به طور عادى جريان دارد و نزد همه كس شناخته و متعارف است ، چه شگفتى و اعجابى وجود دارد ؟ پس فرق ميان راستگو و دروغگو و توانا و ناتوان چيست ؟ به جان خودم