آشنايى با تفاسير ( به ضميمه عدم تحريف قرآن و چند بحث قرآنى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٣

تفسير نعمانى

و وحى خبر « 1 » مانند : « وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ » . ( انبياء / 73 )

8 - نمونه‌اى از مطالب غير قرآنى آنها :

بايد امام شرائط زير را داشته باشد :

الف : . . . سهو و نسيان نداشته باشد . . .

ب : عالم‌ترين مردم به حلال و حرام الهى و نيز پاسخگوى نيازمنديهاى دينى مردم باشد ، پس مردم به او نيازمند و او از مردم بىنياز باشد .

ج : شجاع‌ترين مردم باشد ، زيرا او مرجع مؤمنان است كه بايد همه به او پناه ببرند ، پس اگر او در جنگ فرار كند مردم هم فرار خواهند كرد .

د : سخىترين مردم باشد ، زيرا اگر بخل بر او غالب باشد از خرج بيت المال هم بخل خواهد ورزيد ( و كارها تباه مىشود ) .

ه : از همه گناهان معصوم باشد زيرا در غير اين صورت احتمال مىرود مرتكب گناه شود و نياز به كسى باشد كه بر او حد جارى كند ، پس او خود نياز به امام خواهد داشت و روا نيست كه امام مأموم باشد و به امام ديگر نياز داشته باشد . « 2 »

9 - با رجوع و مطالعه اين رساله‌ها روشن مىشود كه اينها در اصل يك رساله بوده و يا برخى مأخذ برخى ديگر قرار گرفته و يا مأخذ همه اينها كتاب ديگرى بوده است كه با تصرف و تلخيص و تقديم و تأخير به صورت چند رساله در آمده است .

علامه مجلسى فرموده : سعد بن عبد اللّه در رساله « ناسخ و منسوخ » چنين آورده :

« روى مشايخنا عن اصحابنا عن ابى عبد اللّه عليه السّلام قال امير المؤمنين صلوات اللّه عليه :

انزل القرآن على سبعة احرف كلها شاف كاف . . . » ( عين عبارت صفحه چهار رساله نعمانى )

سپس علامه مجلسى فرمايد : همان مطالب تفسير نعمانى را تا آخر آورده و فقط

( 1 ) - مرحوم آية اللّه شيرازى ، در حاشيه بحار در ذيل اين عبارت « وحى خبر » فرموده‌اند : منظور از وحى خبر ، اخبار به واسطه انبياء است ( بحار ، ج 18 ، ص 255 ) . ( 2 ) - تفسير نعمانى ، ص 64 ، چاپ آقاى فريد .