آشنايى با تفاسير ( به ضميمه عدم تحريف قرآن و چند بحث قرآنى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٣
تفسير زاد المسير فى عام التفسير
تفسير زاد المسير فى عام التفسير
تفسير زاد المسير فى عام التفسير
تأليف ابو الفرج جمال الدين عبد الرحمن بن على بن محمد بن الجوزى القرشىّ البغدادى . متولد 508 و متوفى 597 و قبر او در بغداد كنار قبر احمد بن حنبل است و در فقه ، حنبلى و در اصول ، اشعرى است و تاريخ منتظم او نيز از كتابهاى مهمّ تاريخ است .
درباره اينكه چرا به او ابن جوزى مىگويند ، گفته‌اند : چون در خانهء جدّ آنها در و اصل ، درخت گردويى بود و در آن شهر غير از آن ، درخت گردوى ديگرى نبود ، به او جوزى مىگفتند .
دربارهء ابن جوزى گفته‌اند كه سه سالگى پدرش را از دست داد . خانواده‌اش مس فروش يا مسگر بودند و لذا گاهى در امضاهايش عبد الرحمن بن على الصفّار مىنوشت .
در كتابها در مورد او اينطور نوشتند : كان في التفسير من الأعيان و في الحديث من الحفّاظ و في التاريخ من الموسّعين .
تذكرة الأئمة از كتب اهل تسنّن كه مطالب بسيارى به نفع شيعه در آن هست . تأليف نواده او ( سبط ابن جوزى ) است .
سبط ابن جوزى مىگويد : سمعت جدّي يقول على المنبر كتبت بإصبعي ألفى مجلّد ( 2000 جلد ) ، و مجموع تصانيفه مأتان و نيف و خمسون كتابا .
نام 190 تا از كتابهاى او در مقدمهء تفسير زاد المسير آمده است .
در شرح حال مرحوم علامه حلّى و مجلسى رحمه اللّه گفته شده كه تأليفاتشان را اگر بر عمرشان تقسيم كنيم روزى چندين برگ مىشود . دربارهء ابن جوزى هم گفته‌اند