آشنايى با تفاسير ( به ضميمه عدم تحريف قرآن و چند بحث قرآنى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١

عدم تحريف قرآن

32 - شيخ موسى تبريزى ( م 1307 ق ) در حاشيه كتاب رسائل استادش شيخ انصارى .

33 - شيخ محمود معرب در كتاب كشف الارتياب كه در سال 1302 ق ، تأليف شده است .

34 - سيد محمد حسين شهرستانى ، رساله‌اى به نام « رسالة فى حفظ الكتاب الشريف عن شبهة القول بالتحريف » در ردّ فصل الخطاب نوشته كه نسخه خطى آن ، در اختيار مؤلف برهان روشن بوده و بخشى از آن را در كتاب خود ، ياد كرده است .

35 - شيخ محمد حسين اصفهانى مسجد شاهى ، صاحب تفسير سورهء حمد ، در همين كتاب ، كه دوبار چاپ شده است .

36 - شيخ عبد الله ممقانى در كتاب تنقيح المقال ، در ذيل ترجمه « ربيع بن خثيم » .

37 - شيخ محمد نهاوند ، در تفسير نفحات الرحمان كه در چند جلد رحلى ، چاپ شده و به تازگى هم تصميم بر انتشار مجدد آن بود .

39 - سيد علينقى هندى در تفسير خود ، تفسير القرآن .

40 - حاج ميرزا على ايروانى ، صاحب كتاب نهاية النهاية ، در كتاب ديگرش به نام بشرى المحققين ، در اصول فقه .

41 - سيد محسن امين ، صاحب اعيان الشيعة ( م 1371 ق ) در كتاب الشيعة و المنار .

42 - سيد محمد حجت ( م 1372 ق ) كه از مراجع تقليد شيعه بوده است . او مىگويد :

كتاب الله العزيز محفوظ بحفظ الله تعالى ، لم يقع فيه تحريف و نقصان .

سپس افزوده است :

رواياتى كه توهم شده دلالت بر تحريف و نقصان دارند ، شش گروه‌اند :

گروه اول ، مربوط به اختلاف قرائت است و ربطى به تحريف ندارد .

گروه دوم ، مربوط به شأن نزول آيات است .