الطريق إلى الله ( سلوك عرفانى در سيره اهل بيت ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤

[ عتاب الهى از ناخشنودى به قضاى ربّانى ]

[ اشعار حكمت‌آموز امير مؤمنان عليه السّلام ]

[ اشعار حكمت‌آموز امير مؤمنان عليه السّلام ]

رضيت بما قسّم اللّه لى * و فوّضت امرى الى خالقى

كما احسن اللّه فيما مضى * كذلك يحسن فيما بقى

به سهمى كه خداوند براى من در نظر گرفت خشنودم ، و امر خويش را به خالق خود واگذار نمودم .

خداوند همان گونه كه در گذشته نيكى روا داشت ، در آينده نيز نيكى روا خواهد داشت .

[ عتاب الهى از ناخشنودى به قضاى ربّانى ]

[ عتاب الهى از ناخشنودى به قضاى ربّانى ]

رواياتى كه در مورد تشويق و ترغيب بر حالت رضا نقل شده است ، بيش از آن است كه به شمار آيد . از جمله حديث قدسى معروف است كه خداوند مىفرمايد :

معبودى جز من نيست ، هركسى كه بر بلاى من بردبار نباشد ، و نسبت به قضاى من ناخشنود باشد ، بايد خداى ديگرى براى خود بگيرد .

اين تهديد خداوند براى اندرز خردمند ، و هشدار ناآگاه كفايت مىكند . از حسين بن خالد ، از امام رضا ، از پدرش ، از پدرانش عليهم السّلام از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل شده است كه خداى متعال فرمود :

هركس از قضاى من راضى نيست و به تقدير من ايمان ندارد ، بايد در جستجوى خداى ديگرى باشد .

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود :

در هر قضاى الهى ، خيرى براى مؤمن نهفته است .

اى برادرم ! بدانكه : يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ