الطريق إلى الله ( سلوك عرفانى در سيره اهل بيت ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠
[ ياد خدا مايهء آرامش دلهاست ]
آن گرفته خواهد شد .
[ ياد خدا مايهء آرامش دلهاست ]
[ ياد خدا مايهء آرامش دلهاست ]
پس اى برادر ! تنها با ياد خداست كه دل به راستى آرام مىگيرد ، و تنها با توجه نفس به دنياى تنگ از روى حرص و بخل و نااميدى از رحمت الهى است كه دل نگران و مضطرب مىگردد .
بنابراين ، پشت نمودن به اندوهها باعث توجه به خداى حىّ قيّوم مىگردد ، خداوندى كه گشايندهء گره‌ها و برطرف‌كنندهء غمهاست .
ازاين‌رو كمترين وسيله براى بدست آوردن رضا به قضاى الهى ، بيرون ريختن غمها و اندوهها از دل و خالى نمودن آن براى توجه به حضرت ربوبى است . در اين هنگام است كه آدمى الطاف نهان و آشكار خداوند ، و ضمانت خداوندى براى كفايت نمودن همهء امور بنده‌اش را مشاهده خواهد كرد ، چنان كه فرمود :
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ . « 1 »
پس چاره‌اى نيست جز واگذار نمودن امور به قضاى الهى ؛ گرچه خداوند آدمى را به مراجعهء به اسباب امر فرمود [ كه براى هر مقصودى وسايل آن را بجويد ] ، لكن اين امر مشروط است به عدم اعتماد بر آنها كه در اين صورت برگرفتن اسباب در واقع براى عمل به فرمان خداوند خواهد بود . پس اگر اثر نمود ، به اذن خداوند
( 1 ) - زمر / 36 : آيا خدا براى بنده‌اش كافى نيست .