ابراهيم بن مالك اشتر نخعى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٩
بقاع منسوب به ابراهيم
( در 300 مترى آرمگاه سعدى در شيراز ) را شرح داده است » . « 1 »
« نور خضرى » ، آرامگاه را متعلق به نوه ابراهيم بن مالك اشتر مىداند و استدلال او يك بيت از شعر موجود در اين كتيبه است كه مىنويسد : قدس الله سرهم گويان - بر ابراهيم مالك اژدر . « 2 »
تاريخ ساخت بنا روشن نيست . اما ظاهر آن نشان مىدهد كه آرامگاه طى زمان‌هاى مختلف دچار تغييرات گسترده شده است . اين آرامگاه درون حصارى محصور و يك فضاى باز ( صحن ) واقع شده است و سردرِ ورودى آن به شكل طاق ، در قسمت شرق قرار دارد . پس از عبور از يك راهروى كوچك به درِ ورودى اتاق مقبره مىرسيم كه از نوع آهنى است و جاىگزين درِ قديمى شده و بر پيشانى درِ ورودى « بسمله » به زيبايى با خط نستعليق نوشته شده است .
نماى داخلى مقبره از دو بخش ، اتاق مربع شكل گنبددار و فضاى طاق‌دار به‌جاى شبستان تشكيل شده است . پوشش گنبدى اتاق ، پس از تبديل فضاى چهار گوش به هشت ضلعى ، و با استفاده از فيلپوش‌هايى به دايره تبديل شده است تا گنبد بنا را بر آن استوار سازند . بر سطوح ديوار اتاق ، طاق‌نماهاى بزرگى كه به‌صورت قرينه قرار گرفته‌اند ، به چشم مىخورد . چهار نورگير كه به‌صورت يك در ميان در فضاى هشت‌گوش گنبد تعبيه شده‌اند ، نور مورد
( 1 ) . دائرة المعارف بقاع و اماكن متبركه ، ج 7 ، ص 142 . ( 2 ) . گذرى بر فرهنگ مردم اوز ، ص 11 .