الإمامة والسياسة ( امامت وسياست ، تاريخ خلفاء ) ( فارسى ) ( چاپ ققنوس ) — الصفحة ٣٩١

مرد عرب و هارون الرشيد

از تو باعث سرزنش دشمنان است ، يا آرى بگو كه ثمره‌اى به دنبال داشته باشد و يا اين كه نه بگو و از روى خوشرويى باشد .

وقتى نامهء مرد عرب به دست رشيد رسيد گفت : اين مردى است كه از روى ناچارى نزد من آمده است ، او را داخل گردانيد . آن گاه گفت : مرد عرب ، نيازت را بگو .

مرد عرب گفت : نياز من ، نيازهاى ديگرى دارد .

رشيد گفت : همهء آنان را برآورده مىكنم .

مرد عرب گفت : سگى بده تا به وسيلهء آن شكار كنم .

رشيد خنديد و گفت : قبول مىكنم .

مرد عرب گفت : اسبى بده تا سوار آن شوم .

رشيد گفت : قبول مىكنم .

مرد عرب گفت : خدمتكارى مىخواهم كه اسبم را تيمار كند .

رشيد گفت : قبول مىكنم .

مرد عرب گفت : كنيزى مىخواهم كه شكار را بپزد و به من بخوراند .

رشيد گفت : فرمان مىدهم دو كنيز به تو بدهند ، يكى مونس تو باشد و ديگرى از تو پذيرايى كند .

مرد عرب گفت : اينها خانه‌اى نيز مىخواهند .

رشيد گفت : خانه‌اى نيز مىدهم .

مرد عرب گفت : زمينى مىخواهم تا در آن زراعت كنم .

رشيد گفت : يكصد جريب زمين حاصلخيز نيز به تو خواهم داد ، و يكصد جريب زمين باير .

مرد عرب گفت : يا امير المؤمنين زمين باير چيست ؟

رشيد گفت : زمينى است كه بايد روى آن كار كنى تا آباد شود .

مرد عرب گفت : من از تو يك ميليون جريب از زمين‌هاى دايىهايم كه در حجاز هستند مىخواهم .

رشيد خنديد و گفت : قبول مىكنم ، آيا خواسته‌هاى تو تمام شد ؟

مرد عرب گفت : فقط يك خواستهء ديگر دارم .

رشيد گفت : بگو تا بدهم .

مرد عرب گفت : بگذار تا سر تو را ببوسم .