الإمامة والسياسة ( امامت وسياست ، تاريخ خلفاء ) ( فارسى ) ( چاپ ققنوس ) — الصفحة ٣٢٤

آمدن جرير بن خطفى نزد عمر بن عبد العزيز

فاطمه گفت : هرطور كه مىخواهى عمل كن .

روزى پسرش نزد او آمد ، در حالى كه لباس خود را بر زمين مىكشيد . عمر به او گفت :

پيراهن خود را كوتاه كن ، به خدا سوگند در روز قيامت به لباسى بهتر از اين نيازمندى .

آمدن جرير بن خطفى نزد عمر بن عبد العزيز

عبد الاعلى بن ابى مشاور روايت مىكند : جرير شاعر مردم عراق و حجاز نزد عمر بن عبد العزيز آمد ، مدت زيادى را بيرون از دار الاماره ، منتظر ايستاد ، تا اين كه عون بن عبد الله هذلى كه از عابدان و نيكان روزگار بود ، در حالى كه پوششى پشمى بر تن كرده بود آمد . هيچ يك از بزرگان بنى اميه مانع وى از اين كه نزد عمر بن عبد العزيز برود نشد ، وقتى كه عون بن عبد الله از نزد عمر بيرون آمد ، جرير به دنبال عون بن عبد الله رفت و اين اشعار را براى وى خواند :

اى مردى كه عمامه‌ات در حال فرو افتادن است / امروزه روزگار توست ، در حالى كه روزگار من گذشته است / هنگامى كه خليفه ما را ديدى به او بگو / من بيرون دار الاماره همچون شاخى هستم كه به زنجير گرفتار شده‌ام / زنجيرها را از من بگشا ، مدت زيادى است كه اسيرم / مدت‌هاست كه خانه و خاندانم از من آگاهى ندارند .

گويند ، عون بن عبد الله ضامن شد تا جرير به داخل دار الاماره برود . وقتى كه نزد عمر رسيد گفت : يا امير المؤمنين ، او جرير بن خطفى است و مىخواهد نزد تو بيايد .

عمر گفت : هيچ كس از ديدن من محروم نمىشود .

عون گفت : او اجازهء مخصوص مىخواهد .

عمر گفت : او را راحت بگذاريد ، تا اين كه عمر مدتى مشغول سخن گفتن با ديگران شد .

عون بار ديگر گفت : يا امير المؤمنين ، جرير مىخواهد نزد تو آيد .

گويند ، عمر بار ديگر مشغول سخن گفتند با ديگران شد و جرير را فراموش كرد .

عون گفت : يا امير المؤمنين ، از دست زبان او آسايش نخواهيم داشت .

عمر گفت : اگر چنين است كه مىگويى ، او را به داخل راه دهيد .

جرير وارد شد و گفت : سلام بر تو باد اى امير المؤمنين ، خلفاى پيشين همواره به من انواع بخشش‌ها مىكردند . چون نيازمند هستم نزد تو آمده‌ام . جرير پس از آن اشعار زير را گفت :

سخنان التماس گونه من طول كشيد / خدايا ، پايه‌هاى دين و زندگى مردم را استوار دار / به درستى كه ما خواهان كسى هستيم كه فريادرس ما باشد / تا جايى كه اميد چندانى به آمدن