الإمامة والسياسة ( امامت وسياست ، تاريخ خلفاء ) ( فارسى ) ( چاپ ققنوس ) — الصفحة ٢٣١
اختلاف راويان در مورد حادثهء حرّه
به نام خداوند بخشنده مهربان
اختلاف راويان در مورد حادثهء حرّه
اختلاف راويان در مورد حادثهء حرّه
هنگامى كه مردم مدينه با يزيد بن معاويه بيعت كردند ، حسين بن على از مدينه بيرون رفت و در مكه همراه با عبد الله بن زبير رحل اقامت افكند . عمرو بن سعيد بن عاص در ماه رمضان به عنوان كارگزار مدينه و علاوه بر آن از سوى يزيد براى برقرارى موسم حج برگزيده شد .
وليد بن عقبه نيز از كارگزارى بر مدينه بر كنار شد .
عمرو بن سعيد بن عاص هنگامى كه در مدينه بالاى منبر رفت ، ناگهان بينى وى خونريزى كرد . مردى عرب كه در مقابل عمرو نشسته بود گفت : به خدا سوگند ، او براى خون نزد ما آمده است . پس از آن مردى ديگر آمد تا عمامهء عمرو را از سر او بر دارد ، موفق نشد ولى گفت : به خدا سوگند همهء مردم را خواهد گرفت و مرد ديگرى برخاست و با چوب دستى خود كه دو سر داشت به طرف عمرو آمد و گفت : به خدا سوگند ، مردم گروه گروه شده‌اند .
عمرو بن سعيد به سوى مكه رفت و در روز ترويه به مكه رسيد ، حسين بن على نماز خود را خواند و از مكه بيرون رفت . وقتى كه عمرو از اعمال حج فارغ شد ، به او خبر رسيد كه حسين از مكه بيرون رفته است ، وى نيز به همراهيان خود گفت : سوار بر مركب‌هاى خود شويد و حسين را هر جا كه هست بگيريد . مردم از اين سخن عمرو شگفت زده شدند . ولى هر چه به دنبال حسين گشتند او را نيافتند . عبد الله بن جعفر پسرانش عون و محمد را در پى حسين فرستاد تا وى را به مكه باز گردانند ولى حسين از اين كه برگردد خوددارى كرد . حسين به همراه دو پسر عبد الله به راه خود ادامه داد . عمرو بن سعيد به مدينه بازگشت و در پى عبد الله بن زبير فرستاد ، او نيز همچون حسين از اين كه نزد عمرو بيايد خوددارى كرد در حالى كه عده‌اى از مردان قريش و غير قريش همراه عبد الله بن زبير بودند .
عمرو بن سعيد لشكرى را براى جنگ با عبد الله بن زبير به مدينه فرستاد . او گروهى را براى رفتن مورد ضرب و شتم قرار داد ولى آنان از رفتن به مدينه خوددارى كردند . عمرو از