نابارورى و منع بارورى در پزشكى ايران ( فارسى ) — الصفحة ١٣٧
مقدّمه
- لاغرى و ضعف قواى جسمى مادر
- سن كم مادر در زمان باردارى
- بيمارىهاى مزمن و ناتوان كننده كه در صورت باردارى مىتوانند براى مادر خطرناك و كشنده باشند .
- بيمارىهاى مادرزادى و مزمن رحم يا ارگان‌هاى لگنى كه در صورت باردارى مشكلات جدى براى وى ايجاد مىنمايند .
ابن سينا در كتاب قانون روش‌هاى منع حمل را به دو گروه تقسيم مىكند :
- روش‌هاى دائمى كه تا پايان دوران بارورى موجب عقيمى فرد مىشود .
- روش‌هاى موقت كه تا مدت زمان معينى با توجه به خواست فرد مىتواند مؤثر باشد .
داوود انطاكى نيز در كتاب تذكرة الادويه منع حمل را بر دو قسم مىداند .
- روش‌هاى كوتاه مدت كه قبل از جماع استفاده مىشود و از بسته شدن و انعقاد منى جلوگيرى مىنمايد .
- ادويه‌اى كه با مصرف آن‌ها تا مدت زمان مشخصى منع حمل صورت مىپذيرد و به اراده استفاده كننده قابل برگشت مىباشد .
در كتاب خلاصة التجارب تأليف حكيم علوى خان دهلوى ( 907 ق ) در باب منع آبستنى چنين آمده است :
گاهى مصلحت بزرگ در منع آبستنى باشد و مثل بيم آفت حامله .
وى نيز تدابير منع حمل را به دو دسته تقسيم مىكند :
- تدابير و روش‌هايى كه مىتوانند مانع ورود مايع منى به رحم گردند .
- تدابيرى كه پس از ورود مايع منى به رحم بايد صورت پذيرد كه انعقاد نطفه صورت نگيرد .
قبل از بررسى تدابير و ادويه منع حمل در زمان‌هاى گذشته ، نگاهى به روش‌هاى تنظيم خانواده در حال مىاندازيم . مهم‌ترين اين روش‌ها عبارتند از :
1 . روش‌هايى كه در ذخيره‌سازى اسپرماتوزئيدها دخالت مىكنند كه