مطرح الأنظار في تراجم أطباء الأعصار وفلاسفة الأمصار ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٨

( در صفت تواضع فرمايد )

كويند ابن افلح شاعر ناخوش بود و در ايام نقاهت او حكيم امين الدوله از اكثار غذا منعش كرده بود در شكايت از گرسنگى خود اشعار ذيل را بامين الدوله نوشت *

( انا جوعان فانقذنى من هذى المجاعه ) * * ( فرجى فى الكسرة الخبز و لو كانت قطاعه )

( لا تقل لى ساعة تصبر مالى صبر ساعه ) * * ( فخو اى اليوم لا يقبل فى الخبز شفاعه )

( و كتب امين الدوله فى جوابه )

( هكذا اضياف مثلى يتشكون المجاعه ) * * ( غير انى لست اعطيك مضرا بشفاعه )

( فتعلل بسويق فهو خير من قطاعه ) * * ( بحباتى قل لما نرسمه سمعا و طاعه )

( و له ايضا )

لا تعجبوا من حنين قلبى * * اليهم و اعذروا غرامى

فالقوس مع كونها جمادا * * تئن من فرقة السهام

لا تحسبن سواد الخال عن خلل * * من الطبيعة او احداثه غلطا

و انما قلم التصوير حين جرى * * بنون حاجبه فى حده نقطا

عانقتها و ظلام الليل منسدل * * ثم انتبهت ببرد الحلى فى الغلس

فبت احميه خوفا ان ينبهها * * و اتقى ان اذيب العقد بالنفس

العلم للرجل اللبيب زيادة * و نقيصة للاحمق الطباش

مثل النهار يزيد ابصار الورى * * نورا و يغشى اعين الخفاش

و ارى عيوب العالمين و لا ارى * * عيبا لنفسى و هو منى اقرب

كالطرف يستجلى الوجوه و وجهه * * منه قريب و هو عنه مغيب

سق النفس بالعلم نحو الكمال * * تواف السعادة من بابها

و لا ترج ما لم تسبب له * * فان الامور باسبابها

اذا وجد الشيخ فى نفسه * * نشاطا فذلك موت خفى

الست ترى ان ضؤ السراج * * له لهب قبل ان ينطقى

بزجاجتين قطعت عمرى * * و عليهما عولت دهرى

بزجاجة ملئت بحبر * * و زجاجة ملئت بخمرى

فبذى انبت حكمتى * * و بذى ازيل هموم صدرى

( در صفت تواضع فرمايد )

( در صفت تواضع فرمايد )

تواضع كالبدر استنار لناظر * * على صفحات الماء و هو رفيع

و من دونه يسمو الى المجد صاعدا * * سموّ دخان النار و هو وضيع