مطرح الأنظار في تراجم أطباء الأعصار وفلاسفة الأمصار ( فارسى ) — الصفحة ١٧٩

سيد احمد طبيب اصفهانى مشهور بهاتف

نوعروسان بكر افكارم * * همه در دلبرى و دلدارى

كرده‌اند و دهان ضواحكشان * * لب شانرا ز خنده مسمارى

گفتم اى شاهدان كلرخسار * * كه نبينيد زردرخسارى

نيست ز اهل هنر كسى كامروز * بشما باشدش سزاوارى

جز صباحى كه در سخن او راست * * رتبهء سرورى و سالارى

خون دل مىچكد ز نامهء من * * گر بدست اندكى بيفشارى

از شكايت من يكى اين است * * كه سپهرم ز واژگون‌كارى

داده شغل طبابت و زين كار * * چاكران مراست بيزارى

فلك انباز كرده ناچارم * * با فرومايكان بازارى

كه گمان داشت كز تنزل دهر * * كار عيسى كشد به بيطارى

و جناب صباحى در جواب حكيم و در ذم اطبائى كه با او خيال همسرى داشته‌اند گفته

يارم از در درآمد از يارى * * اين بخواب است يا ببيدارى

دو لب او زباده عنابى * * دو رخ او زغازه كلنارى

در يكى از دو زلف او پيدا * * دل كه عمرى است بود متوارى

قصد مىكرد ساغرى دو كشيد * * تا بمستى كشيد هشيارى

فرصتى جستم و بدل گفتم * * كى ز ياران گزيده بيزارى

در كجا روز مىكشد به شبت * * در كجا شب بروز مىآرى

كفت پويم بحضرتى كه بود * * چون فلك در بلند مقدارى

حضرت هاتف آنكه خاك درش * * مىدهد رشك مشك تاتارى

آنكه شايد ز شوق مقدم او * * تن مسيحا دهد به بيمارى

كو بانبازى تو لاف زنند * * مشتى از سفلگان بازارى

جلوه‌گر در حلل جمادى چند * * ليكن از حليهء هنر عارى

مىكنندش ز بيم مرك هلاك * « » هركه اندك تبيش شد طارى

مهر تابنده را چه غم كه كند * « » جلوه خفاش در شب تارى

و نيز لطفعلى بيك آذر در آرزوى لقاى آن حكيم سخنور سرايد

الا اى معبر شمال مورد * « » كه جسم لطيفى و روح مجرد

هم از تست روى شگرفان مصفا * « » هم از تست زلف عروسان مجعّد

كهى از تو شيرازه كل مجزا * « » كهى از تو اوراق لاله مجلّد

نخوانم تو را عيسى و موسى اما * « » توى عيسوىدم توى موسوىيد

ز من ده سلامى ز من بر پيامى * « » بمخدوم احمد نسب سيد احمد