مرآت الاولياء ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٤
ذكر سلسلهء كبرويه كه منسوب به حضرت شيخ نجم الدّين كبرى است قدس الله سره
طريقهء ملازمت با شما هيچ مىدانيد كه غرض چيست ؟ گفت من خواهم مرد ، مرا دفن بايد كرد و گفت از غيب نمىتوان گفت - جوان طهارت كرد و سر به زمين نهاد و وفات شد - چون او را دفن كرد بر سر گورش نشست و دعا خواندن گرفت ، جوان خنده كرد ( و ) گفت زنده در گور نشود و مرده آواز نكند ، جوان گفت " اى امام ! نشنيدى كه اوليا اللّه لا يموتون بل ينقلون من دار الى دار " و وفات ايشان در سال دوصد و نود و پنج هجرى بود و بقولى دوصد و هشتاد و شش و قول اول اصح است - چون شيخ ابو الحسن نورى ( رح ) برحمت حق پيوستند - سيد الطّائفه فرمودند " هيچ‌كس در حقيقت صدق سخن تا نورى بمرد نگفت تا صدق زمانه اوست " .
ذكر سلسلهء كبرويه كه منسوب به حضرت شيخ نجم الدّين كبرى است قدس الله سره
ذكر سلسلهء كبرويه كه منسوب به حضرت شيخ نجم الدّين كبرى است قدس الله سره
كنيت ايشان را پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم در واقعه به ايشان عنايت فرمودند و نام احمد بن عمر الجنوقى و لقب نجم الدّين و كبرى است « الف » و كبرى ازآن‌جهت گويند كه در اوايل جوانى كه به تحصيل علوم مشغول بودند با هركه مناظره مىكردند برو غالب مىآمدند ، بدين سبب طامّة الكبرى مىگفتند و لفظ طامّه به جهت كثرت استعمال حذف شده و ايشان را ولىتراش نيز مىگفتند بسبب آنكه نظر مبارك ايشان در وجد بهر كه افتاد به مرتبهء ولايت مىرسيدى چنانچه روزى سوداگرى به خانقاه ايشان درآمد ، حضرت شيخ حالتى قوى داشتند ، نظر مبارك تمام اثر برو افتاد ، در حال به مرتبهء ولايت رسيد پرسيدند كه از كدام مملكتى ؟ گفت از فلان ، او را اجازت ارشاد نوشتند تا در ولايت خود خلق را به حق ارشاد كند و حضرت شيخ در طريقت يگانه بودند و خوارق و كرامات ايشان در عالم مشهور است و نسبت ارادت ايشان به دو طرف است يكى از شيخ اسماعيل قصرى ( رح ) بمحمد مانكيل و ايشان به محمد بن داود و از ايشان بابو العباس ادريس و از ايشان بابو القاسم بن رمضان و
( الف ) غح عر ، مظ - كبير