مرآت الاولياء ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٤

حضرت مولانا محمد شيرين « ب » رحمة الله عليه :

غزل از جمله اشعار ايشان است :

از جنبش بحر قدم برخاست موج بىعدد * وز موج درياى ازل برگشت درياى ابد

از موج بحر بيكران صحرا و دريا شد يكى * صحرا يقين دريا شود چون يابد از دريا مدد

اندر جهان بىعدد واحد احد نبود ولى * در خطبهء ملكى حمد احمد بود عين احد

لكن جهان جسم حيان گرچه شد از دريا عيان * بر روى بحر بيكران باشد چو بر دريا زند

اندر سراى لم‌يزل باشد ابد عين ازل * سردرهم‌آرد دائره از پيش برخيزد عدد

اندر يكى بين صد نهان در صد « الف » يكى را بين عيان * از صد يكى گفتم بدان صد راز يك‌يك راز صد

من بر مثال ماهيم افتاد از دريا برون * باشد كه موجى دررسد بازم به دريا دركند

وقتى كه آن خورشيد ما و آن ماه و آن ناهيد ما * از برج دل طالع شود وز اندرون سرير زند

آن آفتاب مشرقى پيدا شود از مغربى * گر مغربى ز آئينهء پنهان نباشد در نمد

( الف ) سع ، غح ، مظ ( صد ) ندارد