مرآت الاولياء ( فارسى ) — الصفحة ١٧٥

از حضرت شيخ ابو القاسم گرگانى قدس الله سره

از حضرت شيخ ابو القاسم گرگانى قدس الله سره

از حضرت شيخ ابو القاسم گرگانى قدس الله سره

بعد از آن كرد سير روحانى * گرچه در دهر بود جسمانى

برد از مرشدان دهر سبق * شيخ قاسم كه اوست گرگانى

نام ايشان على است و ايشان را نسبت ارادت باطنى از دو جانب است يكى از شيخ عثمان مغربى ( رح ) كه به دو واسطه به سيد الطّائفه شيخ جنيد بغدادى ( رح ) مىرسد و نسبت ديگر بشيخ ابو الحسن خرقانى ( رح ) بىواسطه به حضرت بايزيد بسطامى ( رح ) مىرسد و مىپيوندد و ايشان فرموده‌اند " با كسى نشين كه همگى تو او شود و يا همگى او تو شود يا هر دو در حق سبحانه گم شويد كه نه تو مانى و نه او ، " چه خوش گفت پير هرى " كه او بود مرد بيابانى ، رفت بطلب آب زندگانى ، ناگاه فرارسيد بخرقانى ، آنجا يافت چشمهء زندگانى ، چندان بخورده كه نه وى ماند و نه خرقانى " و صاحب كشف المحجوب در اوائل حال بصحبت ايشان رسيده بود و ايشان را قطب و مدار عاليهء وقت نوشتند « الف » و شيخ ابو سعيد ابو الخير ( رح ) و ايشان در طوس باهم نشسته بودند بر يك‌تخت و جمعى از درويشان پيش ايشان ايستاده ، در دل درويشى آمد كه آيا منزل اين دو بزرگواران برابر باشد يا زياده و كم هم دارند - شيخ ابو سعيد ( رح ) روى به آن درويش كرد و گفت " هركه خواهد كه دو بادشاه بر يك‌تخت و يك‌وقت بيند گو در او نگرد و آن درويش چون بنشست و در ذات هر دو نگريست حق تعالى از پيش چشم وى حجاب برداشت تا صدق سخن شيخ ابو سعيد ( رح ) در دل او مكشوف گردد و بزرگى و عظمت آن هر دو ظاهر شود ، پس در دلش گذشت كه آيا خداى تعالى را امروز بنده‌اى هست به روى زمين بزرگوار ازين دو شخص ، شيخ ابو سعيد ( رح ) نيز معنى را دريافته روى به آن درويش كرد و گفت

( الف ) كشف المحجوب مولوى محمد شفيع ايثيثن لاهور - 175