مرآت الاولياء ( فارسى ) — الصفحة ٨٩
حضرت امير المؤمنين ابو بكر صديق رضى الله عنه
حضرت امير المؤمنين ابو بكر صديق رضى الله عنه
حضرت امير المؤمنين ابو بكر صديق رضى الله عنه
صديق از آن گفتهاند كه قصهء معراج اول كسى كه تصديق آن سرور صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود وى بود و بعضى برآنند كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود " اى ابا بكر ! ! حق تعالى ترا صديق نام نهاده " و اهل تحقيق برآنند كه چون ظاهر و باطن او بر صدق مستقيم بود به واسطهء آن صديق گويند و وجه تلقب بعتيقش « 49 » آن گفتهاند كه وى را برادر بود عتيق نام پيش از تولد وى وفات يافته بود ، چون ابو بكر ( رض ) در وجود آمد بعتيق مشابهت داشت به اين جهت عتيق لقب او نهادند يا آن سرور ( صلى اللّه عليه و آله و سلم ) گفته است " عتيق اللّه من النّار " و گفتهاند كه تجارت ابو بكر صديق رضى اللّه عنه در كرباسفروشى بود و تجارت عمر رضى اللّه عنه در غله و تجارت عثمان رضى اللّه عنه در خرما و جامه و عباس ( رض ) عطارى مىكرد كذا قال شمنى - نيز گفته كه بهترين انواع تجارت جامهفروشى است بعد از آن عطر ، و اللّه اعلم شيخ عبد الحق - كنيت آن افضل البشر بعد الانبياء ( ع ) ابو بكر است و لقب ايشان صديق اكبر و عتيق و نام شريف ايشان عبد اللّه « 50 » و هو ابن قحافه « الف » ابن عثمان « ب » ابن عامر ابن « ج » عمر ابن كعب ابن اسد ابن مره و بقولى كعب بن روح بن عبد المناف و مادر ايشان سلمى بنت صخر بن عمر « د » بن كعب و نسب صديق اكبر ( رض ) از جانب پدر و مادر كه پسر عم و دختر عم يكديگر بودهاند در
( الف ) ابى قحافه ( ب ) عثمان اصلا اسم ابو قحافه بود يعنى عبد اللّه بن ابو قحافه عثمان ( رجوع كنيد به مروج الذهب ج 2 ص 298 - الكامل فى التاريخ ج 3 ص 64 ) ( ج ) عمرو ( د ) عمرو ( 49 ) ابن خلكان گويد كه ابو بكر صديق رضى اللّه عنه بوجه حسن و جمال رويش به " عتيق " ملقب بود ( وفيات الاعيان طبع بيروت 1978 م ج 3 ص 64 ) عتيق بمعنى خوب ( المنجد ) - و بقولى از روى آزاد كردن كنيزكان لقب او عتيق بود ( مروج الذّهب ج 2 ص 298 ) ولى اصح آنست كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم او را به عتيق اللّه من النّار ياد كرده بود - ( رجوع كنيد به ترمذى عربى اردو المسمى به جائزة الشّعوذى طبع كراچى ج 2 ص 214 ) . ( 50 ) در زمانهء جاهليت نام وى عبد الكعبة بود ، آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بجاى عبد الكعبة نامش عبد اللّه نهاد - ( وفيات الاعيان ج 3 ص 64 ) .