مرآت الاولياء ( فارسى ) — الصفحة ٦٨
در ذكر بعضى از وقائع كه در مقدمات وحى بظهور رسيده
در ذكر بعضى از وقائع كه در مقدمات وحى بظهور رسيده
در ذكر بعضى از وقائع كه در مقدمات وحى بظهور رسيده
يكى آن بود كه جابر بن سمره رضى اللّه عنه روايت مىكند از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم شنيدم كه فرمود كه در آن چند شبانروز كه مبعوث خواهم شد بر هيچ درخت و سنگ نگذشتم الّا كه گفت السّلام عليكم يا رسول اللّه " « الف » ديگر آنكه قريب نزول وحى چون به راه تنها برفتى آوازى مى « ب » شنيد كه شخصى مىگفت " يا محمّد ! " هرچند از يمين و يسار نگاه مىكرد ( و هم ) بر وى غالب شدى و ازآنجا مىگريخت ، صورت اين حال را بخديجه ( رض ) تقرير فرمود و گفت مىترسم كه مرا آفتى رسد ، خديجه ( رض ) گفت " معاذ اللّه كه از حق تعالى به تو آفتى رسد ، خاطر جمع دار كه جز نيكوى دربارهء تو نخواسته است و روايت ديگر آنست كه پيش از نزول وحى « ج » بيازده سال آوازها از غيب مىشنيد اما هيچ شخص و چيزى نمىديد و هفت سال پيش از وحى روشنائيهاى مىديد و به آن شاديها مىنمود - ديگر آنكه عائشه رضى اللّه عنها روايت كند اول چيزى كه به آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم ظاهر شد خواب راست بود از منافات « د » فائح و واقعات صالح بر منوال سپيده‌دم متعاقب و دم‌به‌دم بوى مىنمود و ابواب كرامات و استقامات بوجه ظاهر و باطنش مىگشودند و مبدأ اين واقعه ( دوازدهم ) شهر ربيع الاول بود و حكمت در نمودن خواب سيد انبيا عليهم السّلام آن بود كه تا به وحى و الهام خوى گيرد و دل بحاصلش از نزول ملائكه انس پذيرد و تو سن نفس نفيس او بتازيانهء رياضت رام گردد و در مسند
( الف ) ر ك به الكامل في التّاريخ مؤلفه علامه ابن الاثير ( رح ) طبع بيروت 1965 م ج 2 ص 46 ( ب ) غح ، عر ، مظ - به راه تنها مىرفتم و آوازى مىشنيدم ( ج ) پانزده سال ( معارج النبوة ) ج 2 ص 2 ( د ) منامات لائحه و واقعات صالحه ( ايضا ) نيز ر ك به الكامل فى التاريخ ج 2 ص 48