مجموعه پيك شفا ( درمان استسقاء " سيروز كبدى " ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤
هپاتيت B
هپاتيت B
هپاتيت
B
هپاتيت
B
يك مشكل مهم بهداشتى در سراسر دنياست . سير بيمارى از يك عفونت حاد تا يك بيمارى مزمن متفاوت مىباشد . معمولا موارد حاد عفونت با هپاتيت
B
سير خود محدود شونده دارند . 1 تا 2 درصد از موارد حاد منجر به هپاتيت برق‌آسا ( فولمينانت ) مىگردد ، كه در 30 الى 50 % موارد منجر به مرگ مىشود . نوع مزمن هپاتيت
B
نيز از يك عفونت بدون علامت تا هپاتيت مزمن علامت‌دار ، سيروز و سرطان هپاتوسلولر متغيّر مىباشد . عفونت حاد و مزمن هپاتيت
B
منجر به مرگ‌ومير 500000 تا 200000 / 1 در سال مىشود . تاكنون يكى از علل شايع بروز كارسينوماى اوليه در كبد يك عفونت ويروسى است كه معمولا در اثر تزريق خون‌آلوده يا محصولات خون‌آلوده منتقل مىشود . سرايت بيمارى از راه دهان و يا مقاربت نيز امكان‌پذير است . اين هپاتيت در افراد هم‌جنس‌باز و معتادان مصرف‌كننده داروهاى وريدى بسيار شايع است . پزشكان ، دندانپزشكان و پرستاران و پرسنل شاغل در آزمايشگاه‌هاى بالينى و پاتولوژى در معرض خطر ابتلا به آن هستند . هپاتيت‌هاى
A
و
B
حدود 10 % تمام هپاتيت‌ها را شامل مىشود .
بيمارانى كه مبتلا به هپاتيت مزمن هستند و
ALT
آن‌ها بطور پايدار نرمال است بايد تحت نظر بوده در صورت افزايش
ALT
درمان آن‌ها شروع شود . درمان در بيمارانى كه مبتلا به عفونت
HBV
، و پلىآرتريت نودوزا
( PAN )
هستند نيز توصيه مىشود . در بيمارانى كه هپاتيت مزمن
B
و
HbeAg
منفى دارند بايد درمان سريعا شروع شود . پيگيرى طولانىمدت بيماران مبتلا به هپاتيت
B
مزمن كه تحت درمان با اينترفرون آلفا قرار گرفته‌اند و
HdeAg Seroeonversion
در آن‌ها ايجاد شده ، نشان داده است كه 71 % اين بيماران به مرور زمان
HbsAg
منفى شده‌اند از نظر ما داروهاى ضد هپاتيت از قبيل اينترفرون آلفا كه نسبت به آنالوگ‌هاى نوكلئوزيدى برترى دارند و داميوودين و انتكاوير و آدفووير هركدام داراى مزيت‌ها و نقاصان‌هايى هستند كه در مجموع داراى عوارض جانبى بوده و گاه مواجه با مقاومت دارويى در بدن بيمار مىشوند . از