مناجات نامه خواجه عبد الله انصارى — الصفحة ١٧

[ مناجات نامه ]

دلا در كار من مىكن نظرها * كه در راه تو مىبينم خطرها

گشا از خواب غفلت چشم تا من * به گوش هوش تو گويم خبرها

نگر در خلق گورستان فكنده * ز يك تير قضا جمله سپرها

بسى شاهان بريزيدند در خاك * كزيشان در جهان مانده اثرها

معاصى ز هر قهرست و نموده * به كام نفس تو همچون شكرها

گذرگاهى است اين دنياى فانى * نپايد مرد عاقل بر گذرها

چو در پيش است مرگ اى پير انصار * تماشاى جهان كن در سفرها

دنيا سراى ترك است ، و آدمى براى مرگ است ، چاهى است تاريك ، و راهى است باريك ، واى بر آن كس كه چراغ ايمان كشت ، و بار مظالم بر پشت .

اگر در ظلمتى اينك سراجت * حساب امروز كن ، فردا چه حاجت ؟

كنون از حق فراغت مىنمايى * به گور آيى ببينى احتياجت

به كنج تخته تابوت جنسى * به خوارى ، گر بود تختى زعاجت

ترا پرهيز بايد چند گاهى * كه فاسد گشت از عصيان مزاجت