مناجات نامه خواجه عبد الله انصارى — الصفحة ١٦

[ مناجات نامه ]

دوستى را آن شايد كه در وقت خشم بر تو ببخشايد .

اگر درآيى ، در باز است ، و اگر نيايى ، حق بىنياز است .

محبت در بزد ، محنت آواز داد ، دست در عشق زدم ، هر چه بادا باد !

دفع تقدير ترا توان ندارم ، عذر تقصير خود را زبان ندارم .

چون درمانى ، فرارى شوى ، چون كارت برآيد عاصى شوى .

عيبى كه در شماست ، ديگران را ملامت مكنيد ، داد طاعت ناداده ، دعوى كرامت مكنيد .

از ديدار شناخت نيايد ، ديدار بر مقدار شناخت آيد .

اگر بقا مىخواهى ، در فناست و اگر باقى مىخواهى ، خداست .

چون از خودى خود رستى ، به حق پيوستى .

عذر بسيار خواستن بىمروتى است ، عذر قبول ناكردن بىفتوتى است .

الهى ! اگر نه از تو آغاز اين كارستى ، لاف مهر تو هرگز كه يارستى ؟ اگر نه ترا حديث اين خواستى ، پسر عمران به طلب ارنى كى برخاستى ؟