معارف گياهى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩
مختصرى از سوابق تاريخى شناخت و مصرف سير و پياز
دانشمندان دندان‌پزشكى هاروارد و همچنين موسسهء ملى سرطان نيز در تحقيقات به آثار مشابهى در مورد خواص ضد سرطانى پياز رسيده‌اند .
دو گونه ديگر از جنس
Allium
به عنوان سبزى خوردنى و يا نوعى ادويه تازه مصرف مىشود كه در زير به‌طور مختصر شرح داده مىشود .
1 . پيازچه : به فرانسوى
Cive
و
Civette
و
Ciboulette
و به انگليسى
Chive
گويند گياهى است چندساله از خانوادهء
Liliaceae
نام علمى آن
Allium Schoenoprasum L .
و نوع ديگرى از آن
Allium Fistulosum L .
است كه به فرانسوى
Ciboule
ناميده مىشود .
خواص پيازچه شبيه پياز است .
2 . موسير : به فارسى « سير كوهى » نيز مىگويند در كتب طب سنتى « ثوم جبلى » آمده است طعم آن كمى تلخ است به همين جهت آن را « تلخ پياز » هم مىگويند [ مخزن ] در برخى مدارك طب سنتى « اسقورديون » هم آورده شده است . به فرانسوى
Echalo te
و به انگليسى
Shallot
و
ascalonian garlic
و
Scallion
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Liliaceae
نام علمى آن
Allium ascalonicum L .
است .
خواص آن شبيه پياز و سير است . جوشاندهء 150 گرم پياز يا موسير در يك ليتر آب عسل به عنوان جوشاندهء مدر مصرف مىشود و در مواردى كه دفع ادرار با مشكل مواجه است بسيار اثر مفيد دارد . در هندوستان موسير را به عنوان افزايش دهندهء نيروى جنسى تجويز مىكنند و قطرهء آن را براى تسكين درد گوش مصرف مىكنند .
در فرهنگ مخزن الادويه موسير را به فارسى « بصل الزيز » نيز گفته است ولى در ساير مدارك طب سنتى بصل الزيز را نامى براى
Muscari Comosum
يا زاغك و موسير ذكر مىكنند ، ولى اكثريت مدارك معتبر موسير را نام فارسى براى
Echalote
و
A . Ascalonicum
مىدانند .
مختصرى از سوابق تاريخى شناخت و مصرف سير و پياز
مختصرى از سوابق تاريخى شناخت و مصرف سير و پياز
سير و پياز از قديمىترين گياهانى است كه بشر شناخته و مصرف مىكرده است و در مصر و چين شايد قرنها قبل از ثبت تاريخ نيز كاشته مىشده است . تعداد زيادى نمونه‌هاى سير در قبر توتان خامن
Tutankhamen
در مصر يافت شده است كه از آثار تاريخى 1358 قبل از ميلاد مسيح مىباشد .
قوم اسرائيل در زمانى كه از مصر به ارض موعود كوچ مىكردند از دورى و در اختيار نداشتن تعدادى از ميوه‌ها و سبزىها از جمله سير شكوه داشتند و در تورات