معارف گياهى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٨

نظرى به تحقيقات جديد بين المللى در مورد خواص دارويى كنگرفرنگى

خواص - كاربرد

خواص - كاربرد

در عصارهء برگ و ساقهء گياه كنگرفرنگى ماده‌اى به نام

Cophytol

وجود دارد كه ماده عامل براى تنظيم اعمال كبد است و براى افزايش ترشح صفرا ، تقويت اعمال كبد و جلوگيرى از تجمع چربى در كبد مؤثر است . مقدار خوراك آن از 1 - 25 / 0 گرم مىباشد . ضمنا عصارهء تازهء برگ و ساقهء گياه براى استسقا و يرقان مزمن و رفع عوارض كمبود ويتامين

C

نافع است ، مصرف برگ كنگرفرنگى و عصارهء آن در درمان بيمارىهاى ناشى از افزايش كلسترول مانند سرگيجه ، احساس صدا در گوش ، سردرد ، اضطراب و مورمور شدن بسيار مفيد است .

در هندوستان برگهاى كنگرفرنگى به عنوان مدر و براى رفع استسقا و روماتيسم تجويز مىشود و سيب گل‌پختهء آن را كه داراى اينولين است در رژيم بيماران قند وارد مىنمايند . سينارين كه مادهء عامل آن است در رفع تبهاى نوبه‌اى نيز مؤثر است و عصارهء آبى و الكلى كنگرفرنگى كه از نظر طعم مانند صبر زرد تلخ است ، مقدار زيادى سينارين دارد .

كنگرفرنگى طبق نظر حكماى طب سنتى از نظر طبيعت گرم و كمى خشك است و عده‌اى آن را كمى تر مىدانند در مورد خواص آن معتقدند كه براى افزايش نيروى جنسى و ترشح ادرار مفيد است يعنى مدر است و گرم‌كنندهء كليه و مثانه مىباشد نفخ و گاز را تحليل مىبرد و در هضم غذا مؤثر است . براى جراحتهاى ريه و زخمهاى روده‌اى مفيد است . ضماد برگ آن براى جلوگيرى از ريزش مو و خوش‌بو كردن عرق نافع است و ماليدن و شست‌وشوى عصارهء آن براى رفع خارش پوست مفيد مىباشد .

ضماد ريشه آن براى سوختگى آتش مفيد است .

كنگرفرنگى مضر دماغ است و توليد سودا مىكند لذا بايد با سركه خورده شود .

نظرى به تحقيقات جديد بين المللى در مورد خواص دارويى كنگرفرنگى

نظرى به تحقيقات جديد بين المللى در مورد خواص دارويى كنگرفرنگى

در سالهاى اخير دانشمندان توجه زيادى به بررسى خواص دارويى كنگرفرنگى نداشته‌اند ولى مطالعات محققان كه در سالهاى 70 - 1940 انجام شده نشان مىدهد كه كنگرفرنگى در فيزيولوژى بدن انسان آثار بسيار مفيدى دارد .

در 1940 دانشمندان ژاپنى يك سرى مفصل مطالعات علمى انجام و به اتفاق نشان داده‌اند كه خوردن كنگرفرنگى در كاهش كلسترول خون تا حدود زيادى مؤثر است ، به علاوه توليد صفرا را در كبد تحريك مىنمايد و بسيار مدّر است و ترشح ادرار را افزايش مىدهد . چند سال بعد دانشمندان سويسى تحقيقات مشابهى را انجام