مرآة البلدان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٨٦
ذكر توجه سلطان جلال الدين خوارزمشاه به گرجستان
ذكر توجه سلطان جلال الدين خوارزمشاه به گرجستان
ذكر توجه سلطان جلال الدين خوارزمشاه به گرجستان
سلطان جلال الدين خوارزمشاه ملقب به « مينك بيرلى » در اوان اقتدار خود لشكر به گرجستان كشيده جميع قلاع و بقاع آن نواحى را تصرف كرد و لشكر او فتحهاى نمايان كردند و كنيسه‌ها ويران شده به‌جاى آن صوامع و مساجد ساخته شد . در اين اثنا ، خبر رسيد كه براق حاجب از كرمان راه طغيان پيش گرفته متوجه عراق شده است . سلطان جلال الدين بر جناح استعجال - با آن قدر لشكرى كه مقدور بود - ايلغار كرده از تفليس روانهء حدود كرمان شد و از سرعت سير اسب ، اكثر لشكريان از رفتار مانده لابد هر دسته در منزلى از منازل بين راه توقف و تخلف نمودند . خود سلطان با سيصد سوار به حدود كرمان رسيده به مهمى كه در نظر بود پرداخت . در خلال اين احوال مسموع شد كه گرجيها متفق شده و وزير يلدوزچى كه به ضبط تفليس مأمور بود از راه اضطرار به تبريز آمده است .
سلطان جلال الدين ثانيا متوجه گرجستان شد و چون سلاطين شام و روم و ارمن و گرج همه از سطوت سلطان جلال الدين خايف بودند لهذا براى دفع او باهم اتفاق كردند . و وى با لشكر قليل به حدود گرجستان رسيد . و ابتدا كه كثرت قشون مخالف و قلت عساكر خود را ديد انديشناك شد . ولى ناچار به تمهيد مقدمهء مقاتله و تجهيز حرب پرداخته دو سپاه مقابل شدند . سلطان جلال الدين نظر به قشون دشمن كرده متفكر شد و بر پشته صعود نموده دستجات ايشان را ملاحظه مىكرد . ناگاه نظرش بر علمهاى قوم قپچاق افتاد كه بر ميمنهء لشكر گرج ايستاده بودند و شمارهء لشكر قپچاق به بيست هزار مىرسيد . به خاطر آورد آن وقتى را كه پدر او سلطان محمد خوارزمشاه سروران قپچاق را دربند كرده ارادهء قتل و اعدام ايشان داشت او نزد پدر شفاعت نموده ايشان را مستخلص كرد .
بنابراين يكى از خواص را با يك گرده نان و قدرى نمك نزد ايشان فرستاده پيغام داد كه اين قضاى حقوق سابقه است كه بر گردن شما ثابت دارم و به تلافى آن روز شمشير بر روى من كشيده‌ايد ؟ قوم قپچاق شرمنده