مرآة البلدان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٨
صورت عهدنامهء صلح بين دولتين عليتين ايران و انگليس
ساير دول كه تا وقت عزيمت سفارت انگليس از طهران در زير حمايت انگليس بودند از آن‌وقت به بعد ترك حمايت مزبوره نكرده‌اند .
فصل دوازدهم : به استثناى آنچه در فصل سابق مقرر شده دولت انگليس اين حق را ترك و انكار خواهد كرد كه حمايت نكند بعد از اين هيچيك از رعاياى ايران را كه بالفعل در نوكرى سفارت و قونسولها و وكلاى قونسول انگليس باشد به شرط اين‌كه چنين حقى به دول ديگر داده و معمول نشود و در اين باب و جميع خصوصيات ديگر دولت انگليس مطالبه مىكند و دولت ايران هم تعهد مىنمايد كه همان امتيازات و معافات در ممالك ايران به دولت انگليس به نوكرها و رعاياى آن داده خواهد شد كه به دول كاملة الوداد و نوكرها و رعاياى ايشان داده مىشود .
همچنين دولت انگليس و نوكرها و رعاياى آن بهره‌ياب خواهند بود از همان احترام و اعتبار كه به دول كاملة الوداد و نوكرها و رعاياى آنها داده مىشود .
فصل سيزدهم : دولتين عليتين معاهدتين به حكم اين فصل تجديد مىكنند آن قرارداد [ را ] كه در ماه آغوست سنهء هزار و هشتصد و پنجاه و يك عيسوى مطابق شوال سنهء هزار و دويست و شصت و هفت هجرى در باب تجارت غلام و كنيز در خليج فارس فيما بين اين دو دولت داده شده است . علاوه‌بر اين تعهد مىكنند كه قرار مزبور پس از انقضاى مدت برقرارى آن‌كه عبارت از ماه آغوست هزار و هشتصد و شصت و دو مسيحى باشد تا مدت ده سال ديگر برقرار خواهد بود و به اين نحو امتداد خواهد يافت تا يكى از جانبين به يك اعلام رسمى قرار مزبور را موقوف بدارد .
اما اعلام مزبور معمول نخواهد بود مگر يك سال بعد از ظهور آن .
فصل چهاردهم : بلافاصله بعد از مبادلهء امضانامه‌هاى اين عهدنامه عساكر انگليس هر نوع حركات خصمانه را نسبت به دولت و مملكت ايران ترك خواهند كرد . دولت انگليس علاوه‌بر اين تعهد مىكند كه محض اين‌كه قرارداد تخليهء هرات و ممالك افغانستان از عساكر ايران و همچنين قرارداد پذيرائى سفارت انگليس به طهران كاملا مجرى شد عساكر انگليس خود را از جميع ولايات و اماكن و جزاير كه تعلق به ايران دارد بلادرنگ پس خواهند كشيد و دولت انگليس تعهد مىكند كه در اين اثنا سركردهء عساكر انگليس عمدا هيچ حركتى كه موجب ضعف اطاعت